فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 150

1 خیزش همگانی مردم مدینه (قیام حرّه)

حسین بن علی علیهما السلام در روز دهم محرم الحرام سال 61 هجری جام شهادت نوشید ولی شهادت او چراغی برای راه دیگران بود، زیرا شهادت حسین بن علی علیهما السلام سبب شد که دو تن دیگر بر ضد یزید شورش کنند:

1. عبداللّه بن زبیر در مکّه

2. نجد بن عامر نخعی در یمامه

انقلاب آنها بر ضد یزید، سبب شد که یزید، استاندار مدینه را به نام «ولید بن عقبه» عوض کند و به جای او پسر عموی خود، «عثمان بن محمد بن ابی سفیان» را به جای او بگمارد. استاندار جدید، تصوّر کرد که اگر هیأتی را از مردم مدینه به شام گسیل دارد، سبب می شود که آنها، از کمال و وقار یزید، تعریف کنند و سرانجام مردم مدینه از شورش باز می ایستند، و لذا جمعی را از اشراف مدینه که در رأس آنان «عبداللّه بن حنظله» بود، به سوی شام گسیل داشت، آنان بر یزید وارد شدند از آنان احترام لازم به عمل آمد و جوایزی نیز به آنان داده شد، حتی به عبداللّه بن حنظله که پدرش غسیل الملائکه لقب یافته بود صدهزار درهم داد. این افراد بر خلاف نظریۀ استاندار، پس از بازگشت، پرده از چهرۀ واقعی یزید برداشتند و گفتند که ما از سوی کسی می آییم که دین ندارد و شراب می خورد و