فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 160

کمک آن به جنگ با ستمکاران برخیزند.

در این هنگام سلیمان بن صرد به فکر تعیین مسئول مالی افتاد و گفت: هر کس مالی دارد آن را در اختیار عبداللّه بن وال تیمی قرار دهد، تا با جمع آوری آنها شیعیان نیازمند را کمک کنیم.(1)

***

بدین گونه هستۀ اصلی نهضت، تشکیل و مسئول مالی نیز تعیین شد و قرار شد حاضران در مجلس، جز سلاحی که در اختیار دارند، معظم اموال خود را به او تحویل دهند تا شیعیان فقیر و انقلابی، از فقر و نیاز بیرون آیند.

نامه نگاری با شیعیان مناطق دیگر عراق

مسلّماً این مقدار از تصمیم، گام اول است. باید به جمع آوری نیرو بپردازند و کارها را به صورت سرّی و زیرزمینی انجام دهند که حکومت وقت از چنین نهضتی که در حال شکل گیری است، آگاه نشود. از این جهت، سلیمان بن صرد که ریش سفید آنان بود، و عصر رسالت را نیز درک کرده بود به نامه نگاری پرداخت و به سران شیعه که در اطراف و اکناف عراق زندگی می کردند، نامه نوشت و آنان را از این راز آگاه ساخت، تا آنان نیز به این گروه بپیوندند.

نامه ای به «سعد بن حذیفه» رئیس شیعه در مدائن نوشت، و از او خواست که به نهضت بپیوندد. او دعوت سلیمان را پذیرفت و نامه ای نوشت و او را از آمادگی و حرکت خود به سوی کوفه آگاه ساخت.(2)