فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 179

می شود، حاکی از نیّت پاک و انگیزۀ الهی اوست و ما به اختصار برخی از کلمات ائمه اهل بیت علیهم السلام را دربارۀ او نقل کردیم.

اکنون به گفتارهای او در آغاز نهضت توجه کنیم:

او در آغاز نهضت، این سخنان را بر زبان می آورد:

1. من امروز بر گروهی می تازم که در جنگ «حرّه» مدینه را غارت کردند، و سپس، خانۀ خدا را با منجنیق، سنگ باران و آتش باران کردند.(1) او با این جمله، به خیانت حجاج بن یوسف، فرمانده سپاه اموی اشاره می کند که برای دستگیری عبداللّه بن زبیر که به خانۀ خدا پناه برده بود، این جنایت را مرتکب شد.

2. من امروز به انتقام خون جدم حسین بن علی علیهما السلام از قاتلانش برخاسته ام.(2)

3. عبداللّه بن مسلم می گوید: من با زید بن علی روانۀ مکه شدیم، وقتی شب به نیمه رسید و ستارۀ ثریّا کاملاً آشکار شد، به من گفت: این ستاره را می بینی؟ آیا دست کسی به آن می رسد؟ گفتم: نه، گفت: به خدا سوگند، من دوست دارم که دستم به این ثریا برسد و از آن نقطۀ بالا به زمین بیفتم ولی بتوانم کار امت محمد صلی الله علیه و آله را سر و سامان دهم. این سخن، شبیه سخنان حسین بن علی علیهما السلام است که در نامۀ خود به برادرش محمد بن حنفیه نوشته است که فرمود: به خدا سوگند من برای خوشگذرانی و رفاه بیشتر قیام نکرده ام و همچنین برای افساد و ستم برنخاسته ام، بلکه برای این آمده ام که در امت جدّم و شیعیان پدرم علی بن ابی طالب علیه السلام، اصلاح گری کنم. هرکس حق را از من بپذیرد، خدا به پاداش او سزاوارتر است و هرکس با من مخالفت کند، من صبر می کنم تا خدا میان من و