فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 217

نظر خوانندگان گذشت، ولی یکی از علمای پیشین زیدیه به نام امیرحسین بن بدرالدین محمد (582-662) کتابی دربارۀ عقاید زیدیه تألیف کرده و آن را «العقدالثمین فی معرفه ربّ العالمین» نامیده است. اینک ما عصاره ای از عقاید زیدیه را از این کتاب به صورت فشرده از نظر خوانندگان می گذرانیم.

وی کتاب خود را در چند فصل درآورده که فهرست آنها را به طور اجمال می آوریم:

1. توحید

خدا آفریدگار جهان است، و خدا قادر و تواناست، و او عالم و داناست. و حی (زنده) است. وجود او قدیم است و مسبوق به عدم نیست، و او شنوا و بیناست و هرگز شبیه موجودات امکانی نیست.

2. آیات صفات خبری

در این فصل صفات خبری که به ظاهر حاکی از جسمانیت خداست، به نوعی آنها را تفسیر می کند، مثلاً ید در تمام آیات به معنی قدرت و قوّه است و واژۀ «جنب» را در (یا حَسْرَتی عَلی ما فَرَّطْتُ فِی جَنْبِ اللّهِ) (1) به معنای طاعت می گیرد، و واژۀ «نفس» را در آیۀ (تَعْلَمُ ما فِی نَفْسِی وَ لا أَعْلَمُ ما فِی نَفْسِکَ) (2) به معنی «سرّ» و «غیب» می گیرد و «وجه» را در آیۀ (فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ) (3) به معنی ذات و

1- (1) . زمر: 56.
2- (2) . مائده: 116.
3- (3) . بقره: 115.