فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 273

صفحه 273

امام چهارم احمد بن عبداللّه (198-265)

نویسندۀ اسماعیلی عارف تامر می گوید وی در سلمیه در سال 198 دیده به جهان گشود، و آنجا را مرکز تعلیم خود قرار داد و از نظر علم در درجۀ بالایی بود و می گویند «رسالۀ الجامعه لاخوان الصفا» از آثار اوست. او در عصر مأمون می زیست. در فصل زمستان در «سلمیه» بود و در فصل تابستان به «مصیاف» می رفت و در زمان او دعوت اسماعیلی به اوج رسید، سرانجام در سال 265 در «مصیاف» درگذشت و در کوه «مشهد» به خاک سپرده شد.(1)

نویسندۀ دیگری از مسلک اسماعیلیه به نام مصطفی غالب می گوید: احمد در نشر دعوت اسماعیلی کوشا بود و بیشترین حاکمان و والیان در عهد عباسی به ظاهر از او بدگویی می کردند ولی در باطن، با او گرایش داشتند.(2)

البته این مبالغه در کلام او پذیرفته نیست و دلیلی برگرایش اکثریت حاکمان به او وجود ندارد.


1- (1) . تامر، عارف، الإمامه فی الاسلام، ص 182.
2- (2) . غالب، مصطفی، تاریخ الدعوه الاسماعیلیه، ص 167.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه