فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 274

صفحه 274

امام پنجم حسین بن احمد (219-289)

او در سال 219 در مصیاف متولد شد. و ثروتی فراوانی در اختیار داشت. در روزگار او دولت عباسیان ضعیف شده بود و از هر طرف، شورشها و ناآرامیها قلمرو آنان را فراگرفت. در آن روزگار، ابن طولون فرمانروایی مصر را برعهده گرفت، امور شام نیز به او واگذار شد. برای این امام، از هر سرزمینی حتی از آذربایجان، اموال و هدایایی فراوان می رسید. وی در سال 289، در سلمیه درگذشت و نزدیک قبر جدش عبداللّه بن محمد به خاک سپرده شد. و برخی از نویسندگان به اشتباه تاریخ وفات او را 265 ذکر کرده اند، در حالی که این تاریخ در گذشت پدر اوست.(1)

او توانست داعیان بزرگی چون ابوعبداللّه حسین بن احمد بن محمد بن زکریا را نخست به بصره و سپس به یمن بفرستد. تا نزد علی بن حوشب بماند و از او درس بیاموزد و سپس به مغرب و سرزمین قبیله «کتامه» برود. پس از آن که دو مبلغ بزرگ پیشین اسماعیلی در مغرب، یعنی حلوانی و ابی سفیان در گذشتند.


1- (1) . تامر، عارف، الامامه فی الاسلام، ص 183؛ غالب، مصطفی، تاریخ الدعوه الاسماعیلیه، ص 171.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه