فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 277

امام ششم عبیداللّه مهدی (260-322)

وی در سال 260 در حوالی شهر حمص از شهرهای سوریه، دیده به جهان گشود، و در سال 289 رسماً خلافت و امامت خود را اعلام کرد و داعیان او نیز مردم را به امامت او دعوت کردند. او به شکل خاصّی، به سوی مغرب سفر کرد و در قیروان مردم رابه امامت خود، دعوت نمود و از این طریق، مغرب از قلمرو حکومت بنی عبّاس بیرون رفت و او در سال 322 شهر «مهدیّه» را پایه گذاری کرد.

تاریخ نگاران هرگز دربارۀ امامان پیشین به بدگویی نپرداخته اند ولی هنگامی که نوبت به عبیداللّه می رسد که توانسته یک دولت شیعی پدید بیاورد، بدگوییها شروع شده تا آنجا که می توانند همه نوع تهمت را به او سرازیر کرده اند و حتی در نسبت او به اهل بیت پیامبر علیهم السلام تشکیک می کنند و این معلول دو چیز است:

1. او توانست مغرب و مصر، حتی بخشی از شامات را از قلمرو خلفای عباسی بیرون برد و لذا حکومت، واعظان درباری خود را وادار کرد که در حق او بدگویی کنند و منسوب به آل علی علیهم السلام ندانند، بلکه مجوسی و یهودی بخوانند.

2. دشمنی خلافت عباسی با شیعه چیز پنهانی نیست. وقتی می شنوند که