فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 287

امام دهم العزیز باللّه (344-386)

نزار بن معد ملقب به العزیزباللّه وی در چهام ماه ربیع الآخر سال 365 زمام امور را به دست گرفت، وی مرگ پدر را از مردم پنهان داشت تا آنجا که مردم به عنوان خلیفه به او سلام کردند. او فردی شجاع و اهل گذشت در عین قدرت بود.

ابو منصور ثعالبی در کتاب «یتمیه الدهر» اشعاری از او نقل کرده که در مرگ برخی از فرزندانش سروده است.

نحن بنو المصطفی ذوو محن یجرعها فی الحیاه کاظمنا

ما فرزندان پیامبر برگزیده هستیم که با بردباری رنجها را تحمل می کنیم

عجیبه فی الأنام محنتنا أوّلنا مبتلی وخاتمنا

رنجهای ما در میان مردم شگفت آور است که پیشینیان ما و بازماندگان در رنجند

یفرح هذا الوری بعیدهم طرّاً وأعیادنا مآتمنا

مردم همه در روزهای عید شادمانند ولی عیدهای ما برای ما سوگواری است

او در دوران خود، نقاطی از کشور اسلامی را که در زیر سلطۀ عباسیان بود،