فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 292

امام دوازدهم الظاهر لاعزاز دین اللّه (395-427)

علی بن منصور فرزند «الحاکم بامراللّه» در ماه رمضان سال 395 دیده به جهان گشود و در حالی که شانزده سال داشت، به عنوان خلیفه از مردم بیعت گرفت. ابن خلکان می گوید: ولایت او پس از گذشت زمانی از مرگ پدر انجام گرفت، زیرا پدر در بیست وهفتم ماه شوال سال 411 مفقود شد و مردم در فکر بازگشت و پیداشدن او بودند. آنگاه که مأیوس شدند، فرزندش در عید قربان جای او را گرفت.(1)

مقریزی می گوید: «الظاهر لاعزاز دین اللّه» در نیمه شعبان 427 در سن 32 سالگی درگذشت و مدّت خلافت او پانزده سال و هیجده ماه بود.(2)

وی در طول خلافت خود با دروزیان، سخت جنگید تا آنها را به عقیدۀ فاطمیِ اصلی بازگرداند.(3)

1- (1) . ابن خلکان، وفیات الاعیان، ج 3، ص 407.
2- (2) . مقریزی، الخطط، ج 1، ص 355.
3- (3) . تامر، عارف، الامامه فی الاسلام، ص 183.