فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 304

جز این ندید که در لباس یک تاجر، اسنکدریّه را به مقصد «سجلماسه» ترک کند و نزد عمه اش برود و چند ماهی بماند تا اینکه نمایندگان «حسن صباح» به نزد او آمدند و او را به محل اقامت خود، دعوت کردند و لذا او به طالقان آمد و در قلعۀ الموت اقامت کرد. حسن صباح کوششهایی برای تأسیس دولت نزاریه انجام داد، ولی پس از تأسیس دولت، نزار با بیماری خاصی چشم از جهان پوشید و پیش از فوت فرزند خود علی را به امامت برگزید و در قلعۀ الموت در سال 490 ه درگذشت. در حقیقت اگر حسن صباح شیخ جبل (428-518) در کار نبود و با پسر مستنصر به نام نزار بیعت نمی کرد، هرگز برای نزاریه دولتی پدید نمی آمد.(1)

2. علی بن نزار (الهادی) (470-530 ه)

وی که به علی هادی مشهور است در سال 470 دیده به جهان گشود و همراه پدرش نزار در قلعۀ الموت سکنی گزید. پدرش در سال 490 درگذشت، و او در حالی که بیش از بیست سال از عمر او نمی گذشت به مقام امامت منصوب گشت.

در عصر او مذهب اسماعیلی انتشار فراوانی پیدا کرد، زیرا حسن صباح کاملاً پشتیبان او بود. وی در سال 530 در گذشت، در حالی که 40 سال دوران امامت او بود و در قلعۀ «لامستر» به خاک سپرده شد و بر امامت فرزندش محمد مهتدی تنصیص کرد.(2)