فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 310

فرقۀ اسماعیلی به رهبری حسن علی شاه قدرت روز افزونی پیدا کرده اند و آنها را خطری برای کشور خود دانست و او را تبعید کرد. وی به سرزمین سند در پاکستان و سرانجام در کراچی به میان پیروان خود رفت و در آنجا ماند و امور فرقه را تنظیم می کرد و سرو سامان می داد و تا آنجا که می توانست میان پادشاهان سند و انگلیسیها میانجی گری می کرد و سرانجام به هند رفت و در سال 1298 درگذشت و 4 فرزند از خود به یادگار نهاد: 1 - آغا علی شاه، 2 - آغاجهانگیر شاه، 3 - آغا جنگی شاه، 4 - آغا جلال شاه. وصی و جانشین او علی بود که امامت را بعد از او عهده دار شد.(1)

2. علی شاه (آغاخان دوم) (1246-1320 ه. ق)

وی در سال 1246 در شهر محلات دیده به جهان گشود و بعد از مرگ پدر در سال 1298 بر مسند امامت نشست و به عنوان «آغاخان دوم» لقب گرفت. مادر او دختر فتحعلیشاه قاجار است. او بیشتر به شکار و تیراندازی می پرداخت و با دختر میرزاعلی خان به نام شمس الملوک ازدواج کرد. و دارای سه فرزند شد به نامهای: 1 - سلطان محمدشاه، 2 - شهاب الدین شاه، 3 - نورشاه. ولی عهد او سلطان محمدشاه شد که به نام آغاخان سوم خوانده می شود. سرانجام در سال 1302 درگذشت و جنازۀ او را به کربلا بردند و در آنجا به خاک سپرده شد.(2)