فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 321

وحی را دریافت می کنند و سه راه دارد که قرآن آنها را در این آیه بیان کرده است:

«وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللّهُ إِلاّ وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ یُرْسِلَ رَسُولاً فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ إِنَّهُ عَلِیٌّ حَکِیمٌ». (1)

و شایستۀ هیچ انسانی نیست که خدا با او سخن گوید، مگر از راه وحی یا از پشت حجاب، یا رسولی می فرستد و به فرمان او آنچه را بخواهد وحی می کند؛ چرا که او بلند مقام و حکیم است.

در آیۀ مبارکه، به سه طریق اشاره شده است:

1. إِلاّ وَحْیاً (برقلب پیامبر وحی می شود)

2. أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ (یا از پشت پرده با او سخن گفته می شود) مانند تکلم خدا با موسی.

3. أَوْ یُرْسِلَ رَسُولاً (جبرئیل را می فرستد)

و امّا وحی در نظر اسماعیلیه به گونه ای دیگر است. او می گوید: وحی چیزی است که نفس رسول از خرد می پذیرد، و خرد نیز از امر پروردگار.(2)

طهارت ولادت انبیا

نیاکان انبیاء همه موحد بوده اند و هرگز تولّد آنان، از راه نامشروع نبوده است.(3)

1- (1) . شوری: 51.
2- (2) . ابن ولید، علی بن محمد، تاج العقائد و معدن الفوائد، ص 47-48.
3- (3) . همان، ص 51.