فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 322

صفات پیامبران

کرمانی می گوید: پیامبران باید مجمع فضائل طبیعی باشند که سبب می شود به سعادت ابدی نایل گردند، از قبیل خوش فهمی، داشتن حافظۀ فوق العاده، و هوشمندی و دیگر صفات برتر، و در مقابل، باید از رذائل دور باشند. و کارهایی مانند لهو و لعب و زیاده روی در اکل و شرب شایستۀ آنها نیست. باید دوستدار عدل و دشمن ظلم و ستم باشند.(1)

رسول ناطق

رسول ناطق، از نظر اسماعیلیه، اصل مهمی است که به موجب آن، «دین» از آن نظر که در آن علم و عمل است پدید می آید و پس از او امامانی ظاهر می شوند که دین را در جامعه پیاده و عبادت خدا را آشکار می سازند.(2)

از نظر آنان رسولاًن ناطق اغلب، همان پیامبران اولوالعزم هستند، ولی آنها آدم ابوالبشر و محمد بن اسماعیل را هم به آنها افزوده اند. و نامهای آنان را این گونه می آورند: 1. آدم، 2. نوح، 3. ابراهیم، 4. موسی، 5. عیسی، 6. محمد صلی الله علیه و آله، 7. قائم (محمد بن اسماعیل) و همۀ اینها را رسول ناطق می نامند. رسول ناطق، خود، به یک معنی امام مقیم نیز شمرده می شود.(3)

1- (1) . حمیدالدین کرمانی، احمد بن عبداللّه، راحه العقل، ص 421-422.
2- (2) . ابویعقوب سجستانی، ینابیع، تحقیق مصطفی غالب مقدمه، ص 17.
3- (3) . برای توضیح بیشتر به بخش عقائد اسماعیلیه در باب امامت مراجعه گردد.