فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 328

بالاترین مراتب امامت محسوب می شود. از اول تاریخ تاکنون هفت امام مقیم و به عبارت دیگر هفت رسول ناطق (پیامبر اولوالعزم) وجود داشته است. گاهی نیز به او «ربّ الوقت» و «صاحب العصر» می گویند.

امام اساس

او کسی است که در همۀ مراحل زندگی ناطق، با او همراه است و دست راست او و رازدار او محسوب می شود و کارهای مهم رسالت را انجام می دهد و فرمانهای مهم او را اجرا می کند و امامان مستقر در هر دوره ای از نسل او هستند.

او مسؤول امور دعوت پنهانی است که طبقۀ معینی باید آن را انجام دهند که با «تأویل» آشنا هستند و در علوم الهی به درجات بالایی رسیده اند.

امام مُتِمّ

هفتمین امام را در هر دوره، امام متمّ می گویند و مرتبۀ این امام برابر با شش امام قبلی است و خصوصیات شش امام پیشین را داراست و از برخی جنبه ها ممتاز و برجسته نیز می باشد. او کسی است که پیام رسانی را به آخر می رساند و دورۀ زمانی با او پایان می یابد، چنانکه گفتیم در هر دوره هفت امام وجود دارند و او هفتمین آنهاست. او ناطق دوره نیز نام دارد زیرا وجود او شبیه ناطق در هر دوره است. امام بعدی، دورۀ جدید را آغاز می کند و پایه گذار سلسلۀ جدیدی است.