فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 329

امام مستقر

او کسی است که از تمام امتیازات و فضایل برخوردار است و امامت در فرزندان او ادامه می یابد یعنی نور الهی امامت در فرزندان او مستقر شده است.

امام مستقر تمام مسؤولیتهایی را که به عهده امام است به جانشین خود منتقل می کند. او را «امام جوهر» نیز می نامند. که پس از ناطق، بلافاصله امامت را به عهده می گیرد.

امام مستودع

او کسی است که پسر امام و فرزند بزرگتر اوست و دانای همۀ اسرار امامت است و همۀ صفات و خصوصیات امام را داراست ولی حقی در تفویض امامت به فرزندانش ندارد و سلسلۀ امامت در فرزندان او ادامه نمی یابد، بلکه امامت به برادرش می رسد در واقع امامت در او به ودیعه نهاده شده است، تا به صاحب اصلیش یعنی امام مستقر برسد. او کسی است که وظایف امامت را در شرایط و حالتهای استثنایی بر عهده می گیرد و به نیابت از امام مستقر همان اختیارات را دارد. روشن است که او نمی تواند امامت را برای فرزندان خود به ارث بگذارد.

نام دیگر او نایب در زمان غیبت است.(1)

امام مستور

این گونه امام در دوره ای عهده دار امامت است و در زمانی که حقایق در