فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 89

می گوید: مقصود از: (وَ اللّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النّاسِ) این است که «واللّه یمنعک منهم».(1)

2. او در تفسیر آیۀ (فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ) (2) می نویسد:(3) زید بن علی گفت: ما اهل ذکریم.

آنچه یادآور شدیم بر دو چیز دلالت دارد:

مؤلف شیعی بوده و گزینش امام را در روز غدیر از جانب خدا پذیرفته است. و این که مرجع علمی بعد از رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله، اهل بیت پیامبر هستند.

3. در تفسیر آیۀ (وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ ناضِرَهٌ * إِلی رَبِّها ناظِرَهٌ) (4) که دستاویزی برای مجسمه است. صریحاً می گوید: «معناه مشرقه و ناضره، منتظره للثواب».(5)

این یک نگاه گذراست که ما بر تفسیر غریب، منسوب به زید داشتیم ولی با بررسی موارد دیگر می توان مؤلف را بیش از این شناسایی کرد.

3. الصفوه

اثر سوم علمی که از زید به یادگار مانده، کتابی است به نام «الصفوه» که بیانگر فضایل اهل بیت علیهم السلام و برتری آنان بر دیگران در تمام قلمروهاست، و اگر فساد در میان جامعه رخنه کرده به خاطر این است که رهبری را از آنان گرفته و به دیگران داده اند. این کتاب به وسیلۀ ناجی حسن در چاپخانۀ آداب نجف اشرف

1- (1) . تفسیر غریب القرآن، مقدمۀ محقق (حسن بن محمدتقی الحکیم)، ص 129.
2- (2) . نحل: 43.
3- (3) . تفسیر غریب القرآن، مقدمۀ محقق (حسن بن محمدتقی الحکیم)، ص 18.
4- (4) . قیامت: 22-23.
5- (5) . تفسیر غریب القرآن، مقدمۀ محقق (حسن بن محمدتقی الحکیم)، ص 359.