کتابخانه بالقرآن

کلام و عقائد 2 : نبوت و امامت صفحه 53

صفحه 53

کارهای خویش برای مردم توضیح دهد که این وحی است یا نظر شخصی. مثلاً هنگامی که پیامبر (صلّی الله علیه وآله) دستور جنگ یا فرمان مهم دیگری می دهد، چگونه می توان فهمید که این دستور بر اساس وحی الهی است یا نظر شخصی وی؟

ثالثاً: چنین نیست که گفتار و کردار پیامبر همیشه اموری جزئی و کم اهمیت باشد. بسیاری از دستورات و تصمیم گیری های پیامبر امور بسیار مهم و سرنوشت سازی بود. از جملۀ این امور مهم می توان به جنگ های پیامبر، به ویژه جنگ های مهم و تأثیرگذاری مانند احد و بدر و دستور پیامبر به نوشتن وصیت در روزهای پایانی عمر و... اشاره کرد. در بعضی از جنگ ها تنها به بهانۀ این که توصیه های رزمی پیامبر وحی قرآنی نیست، به توصیه های جنگی ایشان عمل نشد و به همین دلیل شکست سنگینی نصیب مسلمانان شد؛ برای مثال در جنگ احد سرپیچی از دستور پیامبر زیان های بزرگ و جبران ناپذیری به وجود آورد که ذکر آن در این مقال نمی گنجد.

دلایل نقلی عصمت پیامبران در قول و فعل شخصی

اشاره

پیش از طرح دلایل نقلی باید به این نکته توجه کرد که در این بحث، آیات قرآن برای کسی حجت و قابل استناد است که پیامبر را در مرحلۀ گرفتن و ابلاغ وحی معصوم بداند و به بیان دیگر قرآن را به حقیقت کلام الهی بداند و عصمت پیامبران را تنها در گفتار و کردار ایشان انکار کند و یا در آن تردید داشته باشد. در غیر این صورت اگر مسلمانی به هر دلیلی در حقانیت و اصالت آیات قرآن تردید کند، این ادلۀ نقلی برای او معتبر نخواهد بود.

دلیل اول: دستور به اطاعت بی قید و شرط از پیامبر

آیات قرآن حاکی از این است که خداوند همواره به اطاعت بی قید و شرط از پیامبران فرمان داده(1) و

1- . وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاّ لِیُطاعَ بِإِذْنِ اللّهِ؛ ما هیچ پیامبری را نفرستادیم، مگر این که به فرمان خدا از وی اطاعت شود؛ نساء/ 64)؛ مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللّهَ؛ کسی که از پیامبر اطاعت کند، خدا را اطاعت کرده است؛ نساء/ 80؛ أَطِیعُوا اللّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ؛ از خدا و از پیامبر اطاعت کنید؛ نساء/ 59؛ همچنین ر. ک: حشر/ 7؛ احزاب/ 36 و 71؛ آل عمران/ 32 و 132؛ مائده/ 92؛ اعراف/ 158؛ انفال/ 1، 20، 24، 27 و 46؛ توبه/ 71 و 120؛ نور/ 52، 54 و 56؛ محمد/ 33؛ مجادله/ 9 و 13؛ حشر/ 7؛ تغابن/ 12، نساء/ 13 و 69؛ توبه/ 71؛ فتح/ 17 و حجرات/ 14..