کلام و عقائد 2 : نبوت و امامت صفحه 82

ولی برخی دیگر که قصد تسلیم نداشتند، کوشیدند تا با انواع توجیهات و تدابیر از نفوذ آن در دل ها و گسترش آن در میان جان ها جلوگیری کنند. مخالفان قرآن جذبه و کشش خارق العادۀ آیات الهی را در بین مردم مشاهده کردند و برای توجیه این تأثیر شگرف آیات قرآن را سحر و جادو خواندند.(1) آنان برای جلوگیری از نفوذ قرآن در میان مردم گاه به آنان توصیه می کردند که با پیامبر تماس نگیرند و هنگامی که ایشان آیات قرآن را تلاوت می کند، سر و صدا و هیاهو کنند تا قرآن به گوش مردم نرسد.(2) گاه نیز برای آن که تحت تأثیر جذبۀ سحرآمیز آیات قرآن قرار نگیرند.

از طرف دیگر آنان به هر وسیله ای متمسک می شدند تا قرآن را کتابی بشری جلوه دهند؛ گاهی آن را همان افسانه های پیشینیان می خواندند(3) و گاهی آن را آموزه های آهنگری رومی به پیامبر معرفی می کردند که رسول اکرم (صلی الله علیه وآله) تنها چند بار در مکه و هر بار تنها چند دقیقه با وی گفتگو کرده بود، ولی مشرکان همین ملاقات های چند دقیقه ای را دستاویز قرار دادند و ادعا کردند که پیامبر قرآن را از او فرا گرفته است. قرآن نیز با استدلالی محکم و روشن به این ادعا چنین پاسخ داد: «زبان آن کسی که (منکران) به آن اشاره می کنند، غیر عربی است، در حالی که این (کتاب) به زبان عربی روشن است».(4) مقصود از این استدلال این است که به فرض هم که پیامبر محتوای قرآن را از این آهنگر رومی فرا گرفته باشد،(5) ولی الفاظ و ادبیات آن نمی تواند ساختۀ او باشد؛ زیرا او فردی غیر عرب است و یک فرد غیر عرب نمی تواند به اندازۀ یک عرب با زبان عربی و دقایق آن آشنایی داشته باشد؛ از این رو الفاظ و ادبیات قرآن باید از خود پیامبر باشد که فردی عرب است. در این صورت شما منکران هم که عرب هستید باید بتوانید دست کم از نظر ادبی سوره ای همانند سوره های قرآن بیاورید.

همچنین در عصر پیامبر، مخالفان قرآن با انواع تدابیر دیگر و جنگ های خونین در نابودی پیامبر و قرآن کوشیدند. امروزه نیز مشاهده می کنیم که دشمنان اسلام با صرف هزینه های میلیاردی و پی ریزی توطئه ها و دسیسه های بی شمار می خواهند اسلام، قرآن و پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) را نابود یا بی اعتبار کنند.

عجز از مقابله به مثل با قرآن

سؤال این است که به راستی چرا تمام این دشمنان در طول چهارده قرن از هیچ کوشش دشواری فروگذار نکردند، ولی راه بسیار ساده تر را، که همان آوردن سوره ای همانند یکی از سوره های کوچک قرآن است، رها کردند؟ بی گمان، چه در گذشته و چه در زمان حاضر، در میان مخالفان قرآن ادیبانی بسیار قوی و برجسته وجود داشته و دارند و اگر قرآن کتابی بشری باشد، پاسخ گفتن به تحدی آن و آوردن سوره ای یک خطی، مانند سورۀ کوثر، برای آن ها کار دشواری نخواهد بود. پس چرا دست به هر کاری می زنند، اما از کاری به این سادگی طفره می روند؟ آیا جز این است که نمی توانند و اگر می توانستند قطعاً از انجام آن خودداری

1- . ر. ک: شأن نزول آیات 5 تا 24 سورۀ مدثّر.
2- . فصلت/ 26.
3- . برای اطلاع از این آیات ر. ک: واژۀ «اساطیر» در قرآن.
4- . لِسانُ الَّذِی یُلْحِدُونَ إِلَیْهِ أَعْجَمِیٌّ وَ هذا لِسانٌ عَرَبِیٌّ مُبِینٌ؛ نحل/ 103.
5- . حتی این فرض هم نادرست است؛ زیرا نه در فرهنگ جامعۀ عربستان آن زمان که آهنگر رومی در آن زندگی می کرد و نه در فرهنگ روم و یونان که پایگاه انواع اندیشه های فلسفی و عرفانی در آن عصر بود، کم ترین نشانه ای از معارف الهی قرآن وجود نداشت. تعالیم این کتاب با تمام تعالیم آن عصر تفاوت ماهوی و بنیادین دارد..