کتابخانه بالقرآن

مذاهب صفحه 1039

صفحه 1039

بدعت هر چیز تازه است که در گذشته مانند نداشته است.

و ظاهراً شاگردان او مانند «القحطانی» نیز همین معنا را پذیرفته اند. طبق این تعریف باید گفت: بدعتهایی که گروهی از اهل تسنن مرتکب می شوند دو قسم است:

اول: بدعتهایی است که طبق فقه و حرفهای خودشان بدعت است و مرتکب می شوند،

دوم: بدعتهایی است که طبق فقه شیعه بدعت است.

بدعتهای برخی از آنها طبق فقه خودشان

عدّه ای از آنان مدعی هستند هر عملی که در زمان رسول اللَّه(ص) و در عصر صحابه نبوده و انجام نداده اند نباید انجام داد و به طور کلی هر عمل دینی که بعد از رسول اللَّه(ص) و اصحاب آن حضرت، رایج شده و حادث و تازه است، بدعت و حرام است و موجب شرک و کفر و خروج از دین است. و باین روایت تمسک کرده اند که رسول اللَّه(ص) فرموده است:

ایاکم و محدثات الأمور فإن کل محدثه بدعه و کل بدعه ضلاله.{2}

طبق این معنا که برای بدعت نموده اند و به مقتضای این روایت که از رسول اللَّه(ص) نقل کرده و آن را پذیرفته اند، اموری را که ذیلاً یادآور می شویم بدعت است، زیرا در زمان رسول اللَّه(ص) و صحابه چنین اموری وجد نداشته و از

چیزهایی هستند که در زمانهای بعد حادث و رایج شده است ولی گروهی از آنان با جدیت تمام آنها را انجام داده و می دهند، و آنها عبارتند از:

1 - نسبت شرک و کفر دادن به مسلمانان.