مذاهب صفحه 1176

صفحه 1176

در مورد اینکه

در مورد وضو، در زمان پیامبراکرم( و خلیفه اول و دوم اختلافی نیست، باید گفت که اگر چنین اختلافی رخ می داد، دلایلی حاکی از آن به ما نیز می رسید، و در کتب حدیث و سیره و تاریخ نقل می شد. این نبود اختلاف بدان باز می گردد، که پیامبر( به عنوان یک قانونگذار در میان مردم حضور داشت؛ و در پی آموزش و راهنمایی امّت خویش، که تازه با اسلام آشنا می شدند، بود. و خود می فرمود : "نماز بگذارید، چونان که می بینید من نماز می گذارم." در مورد نماز پیامبر نیز باید گفت که شیعه، شیوه وضو و نماز خود را از سنت پیامبر، و امامان معصوم، که همان شیوه پیامبر اکرم و سنت ایشان می باشد، گرفته است. وبه این خاطر، از هر گونه بدعت بدور بوده است.

در مورد بدعتهایی که صحابه در دین گذاشتند، باید گفت که خودشان نیز بر علیه خود شهادت به بدعت داده اند. به طوری که در کتب معتبر حدیثی اهل سنت نیز آمده است. به عنوان نمونه، علاءبن مسیّب از پدرش نقل می کند، که گفت : "برادبن عازب (رض) را دیدم. به او گفتم : خوشا به حالت، همراه با پیامبر( بودی و زیر درخت با او بیعت کردی! پس او گفت : برادر زاده ام! نمی دانی پس از او چه بدعتها (در دین) گذاشتیم! و در جای دیگر آمده است که انس بن مالک گوید : من هیچ چیز را در زمان پیامبر مقدم بر نماز نمی دانستم. آنگاه گفت : و مگر همین نماز را ضایع نکردید؟ زهری گوید : بر

انس بن مالک در دمشق وارد شدم، او را گریان دیدم. گفتم : چه چیز ترا بگریه انداخته؟ گفت : من چیزی را جز نماز نمی شناختم، این هم ضایعش کردند.(4)

اینها نمونه هایی از بدعتهایی است که صحابه بعد از رحلت پیامبر( در دین وارد کردند، و خودشان نیز به آن اعتراف دارند، در کتب معتبر حدیثی آنان نیز آمده است.

منابع و مآخذ :

1. وضوی پیامبر، تألیف حجهالاسلام سید علی شهرستانی، ترجمه حسین صابری، ص140؛ فقیه تطبیقی، محمدجواد مغنیه، ترجمه کاظم پورجوادی، ص4و3

2. تفسیر نمونه، ج4، ص288- 285

3. صحیح بخاری، ج3،ص32،باب غزوه حدیبیه

صحیح بخاری، ج1،ص74

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه