کتابخانه بالقرآن

مذاهب صفحه 1245

صفحه 1245

در سنت های چاووش خوانی، اشاره به سیب بهشتی(سفینه البحار، ج 1، ص 124) و بوی سیب از تربت امام حسین(ع) می کردند و خواندند (بوی سیب).

زتربت شهدا بوی سیب می آید زطوس، بوی رضای غریب می آید

آنچه به تربت سیدالشهدا قداست و کرامت بخشیده، همان خون حسین(ع) و شهادت ثارالله است که الهام بخش حریت و رادمردی و فداکاری در راه خداست. به تعبیر امام خمینی(قدس سره): «همین تربت پاک شهیدان است که تا قیامت، مزار عاشقان و عارفان و دلسوختگان و دارالشفای آزادگان خواهد بود» (صحیفه نور، ج 20، ص 239).

به همین جهات، هم «شفا خواهی» از تربت سیدالشهدا(ع) و هم «شفا یابی» در آستانه و حرم حسینی جزء فرهنگ شیعه و مستند به روایات است.

شهادت، خاک را بوییدنی کرد شهادت، سنگ را بوسیدنی کرد

علامه امینی(ره) می نویسد: «آیا بهتر آن نیست که سجده گاه، از خاکی قرار داده شود که در آن چشمه های خونی جوشیده است که رنگ خدایی داشته است؟ تربتی آمیخته با خون کسی که خداوند او را پاک قرار داده و محبت او را اجر رسالت محمدی(ص) قرار داده است؟ خاکی که با خون سرور جوانان بهشت و ودیعه محبوب پیامبر و خدا عجین گشته است؟...»(سیرتنا و سنتنا، علامه امینی، ص 166. در بحث تربت امام و الهام های قرآن از جمله ر.ک: مجله پیام انقلاب، شماره های 147 و 148 (سال 1364))

چه رازی در «تربت کربلا» نهفته است؟ تربت کربلا، خاکی آمیخته با «خون خدا»ست و شگفت نیست که خون، به

خاک، اعتبار بخشد و شهادت، در زمین و در و دیوار، آبرو و قداست بیافریند و خاک کربلا، مهر نماز عارفان گردد و در سجاده، عطر شهادت از تربت حسین(ع) به مشام عاشقان برسد و شفابخش دردها شود. درس گرفتن از تربت و فرات تنها در مکتب زیارت میسر است و سخن خاک را با دل، تنها گوش حسینیان کربلایی می شنود. «... در آنجا تربتی است گویا معدن مغناطیس که افراد عاشق را که قابل جذب اند مانند ذرات کوچک آهن به سوی خودجذب می کند. آنجا مضحع مقدس سرباز فداکاری است که رؤسای جمهور و پادشاهان، قبل از آن که رسم سرباز گمنام و نهادن دسته گل معمول گردد، عصاره گل، بهترین عطر را آوردند و بوسیدند و بوییدند و پاشیدند و آرزوی این کردند که کاش در برابرش جنگیده و اسلام را یاری می کردندو کشته می شدند.

شهید مطهری می نویسد: «... تو که خدا را عبادت می کنی، سر بر روی هر خاکی بگذاری نمازت درست است ولی اگر سر بر روی آن خاکی بگذاری که تماس کوچکی، قرابت کوچکی، همسایگی کوچکی با شهید دارد و بوی شهید می دهد اجر و ثواب تو صد برابر می شود».

در کربلا خاندان معینی بودند که متصدی تهیه مهر و تسبیح از تربت سیدالشهدا بودند و همه ساله مبلغ هنگفتی به والی بغداد می پرداختند تا همچنان از این امتیاز برخوردار باشند.