کتابخانه بالقرآن

مذاهب صفحه 1426

صفحه 1426

(فما اسْتَمتَعْتُم به منهن فآتوهنّ اجورهنّ فریضه){1}

در تفسیر ابن کثیر که از تفاسیر معروف و مورد قبول اهل تسنن است، ذیل تفسیر این آیه مبارکه است که: ابن عباس و ابی بن کعب و سعید بن جبیر و سدی، این آیه را این گونه قرائت کرده اند: (فما اسْتَمْتَعْتُم به منهن إلی أجل مسمّی فآتوهنّ اُجورهنّ فریضه).

و در همین تفسیر است که مجاهد گفته است: این آیه در نکاح متعه، نازل شده است.{2}

لازم به یادآوری است که او پس از نقل این عبارات روایتی از حضرت امیر(ع) نقل کرده که رسول اللَّه(ص) از نکاح موقت نهی کرد و همچنین روایت دیگری نقل کرده که رسول اللَّه(ص) در فتح مکه از نکاح موقت منع کرد.{3}

از عبارات تفسیر ابن کثیر که از معتبرترین تفاسیر اهل تسنن است معلوم می شود که شأن نزول این آیه مبارکه، ازدواج موقت است و دلالت آن بر مشروعیت متعه قطعی است.

نیز در صحیح بخاری است که از ابن عباس از متعه سؤال کردند او گفت: متعه جایز است: «عن ابی حمزه قال: سمعت ابن عباس یُسأل عن متعه النساء فرخص»{4}

و در همین کتاب دو روایت از جابر بن عبداللَّه و از سلمه بن الأکوع است که رسول اللَّه(ص) اجازه متعه داد «قالا: کنّا فی

جیش فاتانا رسول اللَّه(ص) فقال: انه قد اذن لکم ان تستمتعوا فاستمتعوا»{5}

همچنین در صحیح مسلم چندین روایت است که: د عهد رسول اللَّه(ص) و در زمان حکومت ابوبکر و ابتدای حکومت عمر، ازدواج موقت انجام می شد و عمر از متعه حج و متعه نساء نهی کرد.

«جابر بن عبداللَّه یقول: کنا نستمتع بالقُبضهِ من التَّمرِ و الدّقیق، الأیّام علی عهد رسول اللَّه(ص) و ابی بکر حتی نَهی عنه عُمر فی شأن عَمرِو بن حُرَیثً»{6}