کتابخانه بالقرآن

مذاهب صفحه 334

صفحه 334

شفاعت در قرآن

در قرآن کریم، آیات فراوانی پیرامون شفاعت در قیامت وجود دارد که این آیات را می توان در یک جمع بندی، به سه دسته تقسیم کرد :

1 - آیاتی که شفاعت را در قیامت نفی می کند، مانند :

(...أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناکُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ یَأْتِیَ یَوْمٌ لا بَیْعٌ فیهِ وَ لا خُلٌَّْ وَ لا شَفاعٌَْ...);{6} از آنچه به شما روزی داده ایم انفاق کنید، پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن نه داد و

ستدی است و نه دوستی و شفاعتی/

2 - آیاتی که تنها خداوند را به عنوان شفیع معرفی می نماید، مانند :

(قُلْ لله الشَّفاعَُْ جَمیعاً...);{7} بگو شفاعت همه اش از آن خداست/

3 - آیاتی که شفاعت دیگران را مشروط به اذن و فرمان خدا کرده است، مانند :

(...مَنْ ذَا الَّذییَشْفَعُ عِنْدَهُ اًّلاّبِاًّذْنِهِ...);{8} کیست آن کسی که جز به اذن او، در پیشگاهش شفاعت کند/

با ملاحظه مجموع این آیات، چنین به نظر می رسد که شفاعت، مختص خداوند متعال است ولی در عین حال برخی افراد می توانند با اذن و اجازه پروردگار، نسبت به اشخاصی که زمینه شفاعت دارند، شفاعت کنند /