کتابخانه بالقرآن

مذاهب صفحه 444

صفحه 444

و حضرت عیسی(ع) نیز به مردم می گفت:

"وَ اُبْرِئُ اْلاَکْمَْ وَاْلاَبْرَصَ وَ اُحْیِ الْمَوْتی بِاذْنِ اللَّهِ"{2}

«با فرمان الهی، کوری و پیسی را شفا و مردگان را زنده می کنم.»

همچنان که دارو می تواند موجب درمان و بهبود مریض شود در حالی که شفا دهنده واقعی خداوند است «وَلیّ اللّه» نیز می تواند با مشیت پروردگار شفا دهد، و چون پیامبران و اولیای الهی می توانند چنین قدرتی را داشته باشند طلب و درخواست شفا از آƢها لغو نیست، و در صورتی که آنان را مستقل در تأثیر ندانʙŘ̠جایز است. یعنی اعتقاϠداشته باشیم که آن هاگرچه می توانند وسیله ای برای شفای بیماران باشند ولی شفا دهنده واقعی خداوند است/

و در این جهت فرقی بین مرده و زنده نیست، زیرا ما برای انبیا ، شهدا، صالحین و اولیای الهی زندگی کاملتری پس از مرگ معتقدیم/

سمهودی از علمای اهل سنت در کتاب خود{3} نمونه های زیادی را از سیره و روش مسلمین بر توسل و استشفای (درخواست شفا) از قبر رسول الله(ص) نقل کرده و نتیجه گیری می کند که پیامبر

پس از رحلتش می شنود و می توان از او درخواست کرد/

[1]. سوره مائده، آیه 11/

[2]. سوره آل عمران، آیه 49/

[3].- وفأالوفأ، ج 2، ص 21(س)1