مذاهب صفحه 514

صفحه 514

3.

در مقابل کسانی که دست به تأویل آیات و روایات می زنند؛ طبق این معنا اهل سنّت کسانی هستند که ظواهر آیات و روایات را اخذ می کنند و از به کار گرفتن تأویل، حتی در متشابهات کتاب و سنّت خودداری می کنند/

بر اساس این نظریه، باید از هر گونه اظهار نظر و بیان معنای آیه یا حدیث خودداری کرد و به اصطلاح، قائل به تفویض شد/

بنابراین، طبق این نظریه، کسانی که در مورد متشابهات دست به تأویل می زنند، اهل سنّت نخواهند بود/

این معنا تنها بر عده ای از اهل حدیث و حنابله قدیم و سلفیه در عصر حاضر منطبق می گردد؛ چنانچه ابن رجب حنبلی گفته است: «طریقه صواب همان است که سلف صالح پیموده اند که از تفسیر آیات و روایات و بیان چگونگی و ذکر مثال، خودداری کرده و در معانی آنها خوض نکرده اند و در کلمات آنان، مطالبی که در کلمات متکلمین آمده است یافت نمی شود.{3}

4. بر اساس یک اصطلاح، اهل سنّت به کسانی گفته می شود که به افضلیت شیخین (ابوبکر و عمر) و محبت ختنین (عثمان و علی بن ابیطالب) اعتقاد دارند.{4}

امروز، اصطلاح اهل سنّت برای پیروان مذاهب چهارگانه فقهی (حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی) و دو مذهب کلامی «ماتردیه» و «اشعریه» و نیز «سلفیه» اطلاق می شود.{5}

[1]. الفرق بین الفرق، ص 6، 7 و 13/

[2]. همان، ص 318 و 322/

[3]. اصول السنه، ص 43، چاپ دارالسلام/

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه