مذاهب صفحه 829

صفحه 829

اما در تعریف واژه غلو شیخ مفید می گوید: «غلو در لغت گذشتن از حد و خارج شدن از اعتدال است. خداوند متعال نصاری را از غلو درباره حضرت مسیح نهی کرده ومی فرماید: (یا اهل اکتاب لا تغلوا فی دینکم ولا تقولوا علی اللَّه الّا الحق){3}. وی در ادامه کتاب خود درباره غلات و مفوضّه چنین می گوید: «غلات گروهی از متظاهرین به اسلام اند که امیر المؤمنین، امامان و فرزندان ایشان را به الوهیّت و نبوت توصیف کرده اند و در حق آنان از حد اعتدال تجاوز نموده اند. مفوضّه نیز عده ای از غلات می باشند ولی تفاوت آنها با غلات در این است که ائمه و احادیث آنان را مخلوق خداوند دانسته و گفته اند خداوند آنان را آفریده و امر خلقت را به آنها تفویض فرموده است.{4}

علامه مجلسی مظاهر غلو را اعتقاد با اموری می داند که عبارت است از:

1 - الوهیت پیامبر و ائمه طاهرین(ع).

2 - شراکت پیامبر و ائمه(ع) در معبودیت،

خالقیت، رزاقیت با خدای متعال.

3 - حلول خداوند و یا اتحاد خداوند با آنان.

4 - نبوت ائمه طاهرین(ع).

5 - آگاهی پیامبر و ائمه(ع) از غیب بدون وحی و الهام.

6 - تناسخ ارواح ائمه در بدنهای یکدیگر{5}

ائمه اهل بیت(ع) غلو را به شدیدترین وجه مردود دانسته و غالیان را نکوهش و تکفیر کرده اند. علامه مجلسی حدود صد روایت از ائمه را درباره غالیان در کتاب بحارالانوار نقل کرده است که به دو نمونه از آنها اشاره می شود:

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه