کتابخانه بالقرآن

مذاهب صفحه 98

صفحه 98

آیه مزبور, همه موحدان عالم را به اتحاد دعوت می کند و ما باید در دو جبهه اتحاد تلاش و کوشش کنیم یکی اتحاد در داخله مسلمین, که بیش از یک میلیارد مسلمان به عنوان امت اسلام در صف واحد باشند و دیگر آن که پس از تحصیل وحدت اسلامی, باید پای را فراتر نهاده, برای تأمین وحدت موحدان عالم اقدام کنیم تا همه مسلمانان با همه کسانی که دارای کتاب أسمانی اند متحد شده, بتوانند بر ضد ملحدان جهان قیام کنند؛ زیرا الحاد و انکار ماورای طبیعت و حصر موجود, در ماده و انکار وحی و رسالت و قیامت و معاد و نبوت و معجزه و سایر معارف غیبی, پیامدهای تلخ و سوانح سنگین غیر قابل تحمل را به دنبال دارد. لذا, خدای سبحان گذشته از دعوت مسلمانان به اتحاد, موحدان عالم را هم دعوت به اتحاد می کند.

اکنون در دنیای پیشرفته از نظر علوم و صنایع بسیاری از مردم به ذلّت بت پرستی تن داده اند؛ بت پرستی مرامی نیست که

در شرایط کنونی بتواند باقی بماند اگر موحدان عالم, جبهه واحدی تشکیل دهند و از فرهنگ الاهی و توحیدی طرفی ببندند, می توانند بت پرستان عالم را از فرو مایگی رهایی بخشند؛ وگرنه بت پرستان را خطر اِلحاد تهدید می کند که قابل جبران نیست؛ گرچه الحادو بی دینی مورد قبول فطرت نیست و دوام نمی یابد و بت پرستان خود را بر ملحدان ترجیح می دهند.

اتحاد دینی موحدان, سهم به سزایی در رهایی جوامع بشری از ذلت به عزت دارد. لذا خدای سبحان هم به رسول اکرم (ص) دستور داد «قُل یا أَهل الکِتاب تَعالَو إِلی کَلِمه سَواء بَیننا وبَینکم...» آل عمران / 64 و هم به مسلمین آموخت که با همه موحدان عالم از راه جدال اَحسن مجادله کرده, بگویند خدای همه ما یکی است و به آنچه نازل کرده ایمان داریم؛ مگر گروهی که در کسوت اهل کتاب, اهل شرک و الحاد ونفاقند و امید به هدایت آنها نیست «وقُولوا امنّا بِالَذی أُنزل إِلینا وأُنزل إِلیکم وإلهنا وإلهکم واحد وَنَحن لَه مُسلمون»؛ عنکبوت / 46 [خدای ما وشما یکی است و ما در برابر خدای یگانه و یکتا مسلِم و متقادیم و شما نیز چنین باشید.] این مکتب می تواند تمامی موحدان عالم را, که اکثریت قاطع انسان های عصر حاضر را تشکیل می دهند و در برابر ملحدان اقلیتی بیش نیستند, در صف واحد قرار دهد.

آیه دعوت اهل کتاب به وحدت

«قُل یا أَهل الکِتاب تَعالوا اِلی کلمه سواء بیننا وبینکم أَلاّ نَعبد إلّا الله ولا نُشرک بِه شَیئاً ولا یَتّخذ بُعضنا بَعضاً أَرباباً من دون الله فَإِن تَولّوا فَقولوا اشْهِدوا بِأَنّا مُسلمون» أل عمران /64 [بگو ای اهل کتاب!

بیایید از آن کلمه حق که میان ما و شما یکسان است, پیروی کنیم و آن کلمه این است که جز خدای یکتا هیچ کس را نپرستیم و چیزی را با او شریک قرار ندهیم و برخی, برخی را به جای خدا به ربوبیت تعظیم نکنیم.] پس, اگر آن ها از حق روی گردانند, بگوئید شما گواه باشید که ما تسلیم فرمان خداوندیم.گرچه دین, نزد خدای سبحان یکی است «إنّ الدّین عندالله الإسلام ... ›› آل عمران / 64 لیکن آنچه رایج است, ادیانی مانند یهودیت, مسیحیت و اسلام است که دارای اصول مشترک فراوانند که اگر همه موحدان عالم حول آن اصول مشترک گرد آیند, بسیاری از عقاید شرک آلود؛ مانند تثلیث, و ثنیت و رفتارهای ظالمانه اجتماعی رخت بر خواهد بست.

از این رو, قران کریم, نه تنها همه مسلمانان را به اتحاد حول محور حبل الله دعوت می کند «واعتَصموا بِحَبل الله جَمیعاً ولا تَفرقوا...» آل عمران / 103 بلکه همه موحدان عالم را به اتحاد دعوت می کند؛ چنان که می فرماید «قُل یا اهل الکِتاب تَعالَوا إِلی کَلمه سواءِ بیننا و بینکم آلّا نعبد إلّا الله ولا نشرک به شیئاً ولایتَخذ بَعضنا بعضاً آرباباً مِن دون الله فِإِن تولّوا فَقولوا اشْهدوا بأنّا مسلمون» آل عمران / 103

گفتنی است «کلمه» در آیه یاد شده, به معنای حقیقتی است که در قلب جای می گیرد و در عمل ظهور می کند و در محاوره ها نیز بیان می شود و از آن به «حرف» و «قول» نیز تعبیر شده است. بنابراین, «قول», «حرف» و «کلمه» برآن معانی ومعارفی اطلاق می شود که هم در قلب ریشه دارد, هم در عمل ظهور می کند

و هم بر زبان جاری می شود.