الاعتقادات (ترجمه) صفحه 76

باب (بیست و سوم) اعتقاد در آنچه بر بنده نوشته می‌شود

باب (بیست و سوم) اعتقاد در آنچه بر بنده نوشته می‌شود

ابن بابویه رحمة اللَّه علیه گوید:

اعتقاد ما در باب نوشتن اعمال آن است که هیچ بنده نیست مگر آنکه دو ملک موکلند که بر او مینویسد کل اعمالش را! پس هر کس قصد عمل خیری کند یک حسنه برایش نوشته می‌شود و اگر بفعل آورد ده حسنه مکتوب گردد. و اگر قصد بدی نماید نوشته بر او نمیشود تا از او آن عمل سرزند، و چون مرتکب شود همان یکی بر او نوشته گردد، لکن از وقتی که مرتکب آن شده تا هفت ساعت مهلت داده می‌شود، اگر در این طرف مدت توبه نماید نوشته نمیشود، و الا نوشته می‌شود.

و آن دو ملک بر بنده مینویسد هر چیزی راحتی دمیدن در خاکستر را، حقتعالی در قرآن فرموده: بدرستی که گماشته بر شمایند هر آینه حافظان اعمال، نویسندگان گرام، میدانند هر چه شما میکنید: «1» و جناب امیر علیه السّلام بر مردی گذشتند که بمصرف حرف میزد باو فرمودند: یا هذا بدرستی که تو بقلم ملائکه خود میدهی مکتوبی را بسوی پروردگارت، بس بگو چیزی را که بکار تو می‌آید و واگذار امری را که بکارت نمیآید.

و ایضا فرموده: مرد مسلمان دائما نیکوکار نوشته می‌شود و چون سخن گوید یا نیکوکار نوشته می‌شود یابد کار و موضع قرار آن دو ملک