گوهر وزین صفحه 10

و اگر ارتکاب کار قبیح از او جایز بود هر آینه از مدعی نبوت که دروغگو است معجزه سر می‌زد و اثبات نبوت انبیاء غیرممکن بود.

و نیز اگر کار قبیح از خدا سر می‌زد، جایز بود بنده اطاعت کننده نیکوکار او معذّب و گنهکاران (حتی کافران) پاداش خوب بگیرند و در این صورت امید ثواب و بیم از عقاب از میان بندگان برمی‌خاست.

نبوّت (سفارت الهی)

تعریف نبی

نبّی به معنای انسانی است که بدون واسطه دیگری از ناحیه خدای تعالی خبر دارد و خبر بیاورد.

با قید «انسانی است» که فرشتگان خارج می‌شوند چون انسان نیستند. و قید «بدون واسطه انسان دیگر»، برای اخراج امامان و عالمان دین از تحت این تعریف است امام به واسطه پیامبر از ناحیه خدا خبر می‌دهد، دانشمندان دین هم به وساطت نبی و امام از ذات باری تعالی خبر می‌دهد.

و ما لفظ «بشر» را در تعریف گنجاندیم زیرا نبّی به واسطه جبرائیل از خدای تعالی خبر می‌دهد.

دلیل بر این که لازم است خداوند برای بندگان خود پیامبر اعزام کند این است که: آفریدگار حکیم آفریده شدگان را عبث و بیهوده نیافریده چون کار بیهوده، ناپسند است، بلکه هدف از خلقت خلق، رساندن مصالحی به آنان است، چنان که می‌فرماید: «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِیَعْبُدُونِ».(18)

«و نیافریدیم جن و انس را مگر برای اینکه عبادت کنند مرا». [و از این راه تکامل یابند و به من نزدیک شوند].

روی این اصل، باید برای ارشاد بندگان نمایندگانی از جانب خود بفرستد تا دستورات ارزنده و سعادت بخش الهی را در تمامی شؤون انسانی را -از طرف خداوند - به انسان‌ها ابلاغ و برای ایشان تشریح نماید، و حلال را از حرام بیان نماید، حق مظلوم را از ظالم بستاند، حدودی برای احکام مقرر دارد، و برای آن که عذر و بهانه‌ای برای خلق باقی نماند، در میان آنان به عدل و انصاف رفتار کند.