- مقدمه مترجم 1
- توضیحی درباره کتاب 2
- پیش سخن 3
- در شناخت اصول اعتقادی 4
- ساختار دین اسلام 4
- اسلام 4
- سازگاری اسلام با تمدّن و عدالت 4
- فروع دین کدام است؟ 5
- توحید 5
- تعداد اصول دین 5
- صفات ثبوتی خدا 6
- صفات سلبی(13) پروردگار 8
- عدل 9
- کیفیت و چگونگی افعال(15) بندگان خدا 9
- نبوّت (سفارت الهی) 10
- پیامبران اولوالعزم(22)، (صاحبان عزم) 11
- نامهای پیامبرانی که در قرآن یاد شدهاند 11
- شمار پیامبران 11
- صفات نبی 11
- معجزات باهره پیامبرصلی الله علیه وآله 13
- عقیده ما درباره پدران(32) و مادران پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم 13
- [دلائل پیامبری] 13
- تعریف معجزه 13
- اخبار به غیب و امور آینده 14
- تواتر چیست؟ 16
- تواتر لفظی 16
- تواتر معنوی 16
- اقسام تواتر 16
- معجزه اول 17
- معجزه دوم 17
- دو معجزه جاوید 17
- دو معجزه جاوید 17
- صفات امام(67) 18
- بحث امامت 18
- عصمت(70) 19
- امامان دوازدهگانه(73) 20
- امام زنده 21
- مراقد و مشاهد امامان شیعه 21
- اصحاب کساء 22
- اهل بیتعلیهم السلام 23
- اعتقاد ما درباره حضرت زهراعلیها السلام 24
- دلائل امامت امیرمؤمنان علیعلیه السلام 24
- [حدیث غدیر] 25
- پیشگوییهای حضرت علیعلیه السلام 28
- بردبار ترین اصحاب بود 30
- عادلترین اصحاب رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم بود 31
- خوش خلق ترین اصحاب بود 31
- فصیح ترین اصحاب رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم بود 31
- عابدترین اصحاب پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم بود 31
- سهلانگاری نکردن در امور دین 32
- با تدبیر ترین اصحاب بود 32
- امامت سایر امامان 33
- اوّلین مسلمان بود 33
- نوّاب خاص 35
- حضرت مهدی صاحب الزمان - عجل اللَّه تعالی فرجه - 35
- بحث معاد 36
- صراط 36
- سایر اعتقادات 36
- دلیل عقلی: دلیل عقلی بر اثبات روز جزا آن است که اگر قیامت و روز باز خواستی نباشد «تکلیف»، کار نامعقول و بی فائده ای میشد؛(175) از این جهت برای جزای نیکوکاران و سزای بدکاران و گرفتن داد مظلوم از ظالم «معاد» حتمی است. و در این دنیا که خوشیها و لذت هایش آمیخته به رنج و محنت است و بیشتر اوقات هم روی خوش به تبهکاران نشان میدهد و آنان مکافات اعمال خود را نمیبینند [به مقتضای عدالت و حکمت خدا] باید جهان دیگری باشد که نیکوکاران پاداش نیکوکاری و بدکاران کیفر تبهکاری خود را ببینند.(176) 36
- سخن گفتن اعضا و جوارح 37
- میزان اعمال 37
- سؤال و حساب در قیامت 38
- حساب قبر 38
- تقسیم نامه اعمال 38
- بهشت [رزقنا اللَّه و سایر المؤمنین الوصول الیها] 39
- جهنّم 39
- شفاعت 39
- صحیفه یا نامه اعمال 40
- حوض کوثر(202) 40
- منابع تحقیق 40
- پی نوشت ها 49
معنی (نفی معانی و صفات از خداوند) این است که صفات خدا مغایر با ذاتش نیست، عین ذات اوست، بلکه مرجع صفات ثبوتیه سلبیه است مثلاً معنای «قادر» یعنی عاجز نیست و معنی «عالم» این است که جاهل نیست.
کیفیت و چگونگی افعال(15) بندگان خدا
درباره افعال بندگان خدا ما معتقدیم که برخی از افعال بندگان همچون لرزش دست فرد رعشه دار، خود به خود و بعضی بدون اراده است، مثل کاری که از فرد خواب یا مبتلا به فراموشی سر زند. و برخی دیگر ناشی از اراده و اختیار آدمی است مانند خوردن، نوشیدن، خواندن نماز و راه رفتن و چیزهای دیگر.
و در خصوص اعمال اختیاری معتقدیم که این گونه کارها ناشی از انسان و در او فاعل مختار به اراده خود میباشد و حضرت حقّ ما را در انجام آنها مجبور نمیکند، بلی، خداوند میتواند بندگان خود را از پیش آمدهای اختیاری باز دارد ولی در بشر نیروی انجام این کارها را قرار داده و راه راست را به ما نمایانده و پیمودنش را از ما خواسته است چنانکه ما را از گمراهی خطاکاری آگاهی داده است و عصیان و سرکشی بر اثر سوء اختیار خود بندگان است و تبعیت از دستورهای خداوندی موجب سعادت هر دو جهان خواهد شد.
و خداوند حمید در قرآن مجید فرموده است: «وَ هَدَیْناهُ النَّجْدَیْنِ» (16).
دلیل بر این که انسان در انجام شماری از فعال غیر مختار نیست، این است که در صورتی که این افعال مخلوق خداوند باشد و انسان در انجام آنها فاقد اراده و اختیار بوده در این فرض مستحق ثواب و عقاب یا پاداش و سزای کردههای خود نمیشد و عقل سلیم تفاوت بین لرزش فرد رعشه دار و تکان اختیاری دست را درک میکند.
عدل
یعنی آفریدگار جهان منّزه و مبّری است از انجام عمل قبیح و اخلال به واجب و کوتاهی در انجام آنچه لازم است.
مثال فعل قبیح عبارت است از ظلم، دروغ، تکلیف بندگان بر کارهایی که فوق طاقت آنها است مثال واجب همچون دادخواهی مظلوم از ستمگر.
دلیل بر دوری آفریدگار از انجام عمل قبیح و اخلال به واجب آن است که پروردگار بینیاز از کار قبیح است و از بیداد و بیدادگری و سایر زشتیها به بدی یاد فرموده و ذات مقدّس خویش را از این گونه صفات منّزه داشته و فرموده است: «إِنَّ اللَّهَ لایَظْلِمُ النَّاسَ شَیْئاً وَلکِنَّ النّاسَ اَنْفُسَهُم یَظْلِمُون».(17)