حکومت های جهانی قبل از قی_امت (رجعت و قیامت) صفحه 54

زنده هایی را بمیراند و حقّ را به دست اهلش بسپارد و دین مورد پسند و رضای خود را برقرار نماید.»

مرحوم کلینی در کافی و قمّی در تفسیر خود از امام صادق علیه السلام نقل نموده اند که آن حضرت در تفسیر آیه «وَ وَصَّیْنَا الاْءِنْسانَ بِوالِدَیْهِ» فرمود: مقصود از انسان حسن و حسین علیهماالسلام هستند. و مقصود از "حملته أمّه" امام حسین علیه السلام می باشد و این برای این است که خداوند به رسول خود صلی الله علیه و آله بشارت تولّد امام حسین علیه السلام را داد، قبل آن که نطفه او منعقد شود، و بشارت داد که امامت تا قیامت در صلب او خواهد بود. سپس خبر شهادت او و مصائبی که بر او و فرزندان او وارد می شود داده شد و به عوض آن خداوند امامت را در فرزندان او قرار داد و اعلان نمود او کشته می شود و سپس به دنیا بازمی گردد و خداوند حکومتی به او خواهد داد تا دشمنان خود را به قتل برساند و مالک روی زمین شود، و در آیه «وَ نُریدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الاْءَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّهً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثینَ» (1) و آیه «وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِی الزَّبُورِ...» به آن اشاره شده است. بنابر این خداوند به پیامبر خود صلی الله علیه و آله بشارت داده که اهل بیت او رجعت می کنند و حاکم روی زمین خواهند شد و دشمنان خود را به قتل خواهند رساند... . (2)

و در کتاب الأنوار المضیئه بهاء الدّین علیّ بن عبدالحمید از امام صادق علیه السلام روایت شده که از آن حضرت سؤال شد: آیا رجعت حقّ