رجعت از نگاه عقل و دین صفحه 6

برای نشان دادن تسلیم محض خدا بودن، از واژه «وجه» استفاده شده است. وجه انسان در قبال خداوند، تمام وجود اوست؛ چون نقطه‌ای از وجود انسان از خدا پنهان نیست و با همه وجود در حضور اوست. ازاین‌رو منظور از (أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ)، تسلیم کردن تمام هستی انسان مقابل خداوند است. با رسیدن به چنین مقامی، بلندترین قله‌های عرفان توحیدی فتح می‌شود.

طبق نقل قرآن، حضرت ابراهیم و حضرت اسماعیل نیز پس از بنای کعبه، چنین تسلیمی را از خداوند برای خود و فرزندانشان درخواست کردند:

(رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَکَ) (بقره: 128)

پروردگارا، ما را تسلیم خود قرار داده و از دودمان ما، امتی که تسلیم [فرمان] تو باشند به وجود آور.

در آیه‌ای دیگر و با تأکید فراوان، تسلیم به این معنا، شرط اساسی ایمان قلمداد شده است:

(فَلا وَ رَبِّکَ لا یُؤْمِنُونَ حَتَّی یُحَکِّمُوکَ فِیما شَجَرَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ لا یَجِدُوا فِی أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَیْتَ وَ یُسَلِّمُوا تَسْلِیماً) (نساء: 65)

به پروردگارت سوگند که آنها ایمان نخواهند آورد مگر اینکه در اختلافات خود تو را به داوری طلبند و سپس از داوری تو، در دل خود احساس ناراحتی نکنند و کاملاً تسلیم باشند.