رجعت صفحه 13

2- مرتبۀ اعتقاد به رجعت

بدیهی است که عقیدۀ اسلامی، اصولی دارد که همان آن را قبول دارند ونیز فروعی دارد که گاهی اوقات در آن اختلاف ایجاد می شود. «رجعت» از اصولی نیست که اختلاف در آن روا نباشد. در این باره شیخ محمّد حسین کاشف الغطاء می نویسد:

(اعتقاد به رجعت در مذهب شیعه امر الزامی نمی باشد و انکار آن مضر نیست؛ گرچه اعتقاد به آن، نزد شیعیان، ضروری می باشد ولی تحقّق تشیّع از جهت وجود و عدم، منوط به آن نمی باشد ورجعت مانند برخی از علامتهای قیامت است؛ مثل: نازل شدن عیسی(علیه السلام) از آسمان، ظهور دجّال، خروج سفیانی.... از دیگر قضایای رایج میان مسلمانان است که اعتقاد به آنها از شرایط مسلمان بودن نمی باشد). (1)

رجعت به این معنا، قسمتی از بخشهای تکمیل کنندۀ تفکّر مهدویّت در اسلام است و بدین جهت، این دو، دارای مضمون واحد و مشترک می باشند و آن پیروزی حق و شکست باطل در آخرین نبرد تاریخی میان آن دو است و نظام دنیا در حال حرکت به بسوی حق است.

اگر ادیان آسمانی قبل از اسلام، به بازگشت برخی از پیامبران به دنیا معتقد هستند. و مسلمانان - اعمّ از شیعه وسنّی - از جهت اعتقاد به اصل تفکّر مهدویّت، مشترک می باشند، پس مانعی از اعتقاد به