از آن جوهره است، پس صرف این که عقیده ای از اعتقادات ادیان سابق، جزء اسلام باشد، موجب ایراد بر آن نیست.
تازه این در صورتی است که فرض کنیم که رجعت، از اعتقادات یهود باشد (چنان که احمد امین ادّعا می کند!).
بنابر این، گفتار احمد امین، شگفت انگیز وباطل است. گویا او از روشن ترین و بارزترین اعتقادات اسلامی دربارۀ پیامبران گذشته بی اطّلاع است.
خود قرآن کریم، واقع شدن رجعت، میان بنی اسرائیل را عنوان کرده است. تشیّع نیز خطّی است که از روح اعتقادات پیامبران گذشته وجوهرۀ آن - که در تمام رسالتها ثابت است - سخن گفته است.
4- چگونه بین اعتقاد به رجعت و بین این گفتار خداوند جمع می کنید که می فرماید:
وَحَرَامٌ عَلَی قَرْیَهٍ أَهْلَکْنَاهَا أَنَّهُمْ لا یَرْجِعُونَ . (1)
«و حرام است بر شهرها و آبادیهایی که (بر اثر گناه) نابودشان کردیم (که به دنیا بازگردند) آنان هرگز باز نخواهند گشت».
این آیه بازنگشتن ظالمان به دنیا را بیان می کند، پس اگر ما قایل به رجوع برخی از آنان شویم، این اعتقاد، مخالف با آیه خواهد بود؟
در جواب باید گفت که اعتقاد به رجعت، مخالفتی با آیه ندارد؛ زیرا آیۀ شریفه در بارۀ گروهی خاص از ستمگران است و آنان
1- (1) - انبیا (21): 95.