قضا و قدر از دیدگاه قرآن و روایات صفحه 80

«وَ ما رَبُّکَ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبیدِ: و پروردگارت نسبت به بندگان ستمگر نمی‌باشد». (1)

«وَ ما کانَ اللّهُ لِیَظْلِمَهُمْ وَ لکِنْ کانُوا اَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ: خدا چنان نیست که به آنها ستم کند ولی آنان چنان بودند که به خویشتن ستم می‌کردند». (2)

«ظَهَرَ الْفَسادُ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما کَسَبَتْ اَیْدِی النّاسِ: در صحرا و دریا به واسطه کردار بد مردم فساد و تباهی پدید شده است». (3)

«إِنَّا هَدَیْناهُ السَّبیلَ إِمَّا شاکِراً وَ إِمَّا کَفُوراً: و انسان را راه نمودیم او خود یا سپاسگزار است یا ناسپاس». (4)

«فَمَنْ شاءَ فَلْیُؤْمِنْ وَ مَنْ شاءَ فَلْیَکْفُرْ: هر که خواهد ایمان آورد و هر که خواهد کفر ورزد». (5)

*****

1- 11 / رعد.
2- 46 / فصلت.
3- 40 / عنکبوت.
4- 41 / روم.
5- 3 / دهر.