شرح خطبهی توحیدیه صفحه 51

صفحه 51

امر است در زمان آينده - او را از چيزي محجوب نمي‌گرداند؛ يعني در علم خدا، لعل و شايد نمي‌باشد؛ براي آنكه هيچ چيز از علم او غايب نيست.

پس فرمود كه: و مخصوص به وقتي نيست، تا توان گفت «متي» يعني كي به هم رسيد [175]؟ كي عالم شد؟ كي قادر شد؟

پس فرمود كه: فرا نمي‌گيرد او را زماني؛ يعني زماني نيست و مقارن او نمي‌گردد «مع» - كه در لغت، دلالت بر مقارنت مي‌كند -.

يعني نمي‌توان گفت كه چيزي با او هست، يا بوده است، يا خواهد بود، در زمان، يا در مكان، يا در محل؛ يا آنكه نمي‌توان گفت كه چيزي هميشه با او بوده است.

و تفريح اين فقرات، بر عدم اختصاص اسماء بر حق تعالي [176] بعد از حدوث اشياء، شايد از آن جهت باشد كه كسي كه صاحب اين تقدس و كمال باشد، نقص بر او روا نيست؛ و حدوث صفات كماليه، مستلزم نقص ذات است قبل از حدوث اسماء، بلكه بعد از حدوث آنها، چنانچه گذشت.

و در «امالي» شيخ مفيد و «احتجاج»، «كيف» [177] نيست؛ پس احتياج به اين تكلف نيست، و ظاهرتر است.

انما تحد الا دوات …

انما تحد الا دوات انفهسا و تشير الآله الي نظائرها و في الاشياء توجد فعالها [178].

تحديد نمي‌كند [179] ادوات، مگر نفس هاي خود را؛ و اشاره مي‌كند آلت به سوي

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه