خدای مجسم وهابیان صفحه 17

می‌گوید: من ابن حبّان را از سجستان بیرون کردم؛ زیرا او منکر حدّ برای خداوند متعال بود. (1)

بعد از او امامان حنبلی یکی پس از دیگری ظهور کرده وخطّ فکری خود را ادامه دادند که از جمله آنان، قاضی ابویعلی حنبلی (م 458 ه. ق) است. او با تألیف کتابی به نام «ابطال التأویل» احادیث تشبیه وتجسیم را دنبال کرده وبر نظریه تأویل در باب صفات، خطّ بطلان کشید.

بعد از او نیز ابن قدامه مقدسی حنبلی (م 629 ه. ق) ادامه دهنده این راه شد. او با تألیف کتاب‌هایی درباره این عقیده به نام‌های: «ذمّ التأویل»، و «لمعة الاعتقاد»، و «العلو»، به عقیده تشبیه وتجسیم جان تازه‌ای بخشید. ذهبی مؤلفات ابن قدامه را در شرح حالش آورده است. (2) این تألیفات اکنون چاپ شده ودر دسترس قرار گرفته است.

ابوشامه مقدسی درباره او می‌نویسد: «لکن کلامه فی العقائد علی الطریقة المشهورة عن أهل مذهبه ...» (3)؛ «لکن کلام او در عقاید بر روش مشهور از اهل مذهبش است».

شیخ محمّد ابوزهره می‌نویسد:

إنّ ابن تیمیه یقرّر أنّ مذهب السلف هو إثبات کلّ ما جاء فی القرآن من

1- لسان المیزان، ج 5، ص 114، ترجمه ابن حبّان.
2- سیر اعلام النبلاء، ج 22، ص 168.
3- ذیل الروضتین، ص 139.