خدای مجسم وهابیان صفحه 46

قائل به تجسیم‌اند. (1) همان‌گونه که حکم به نجاست مجسّمه کرده وآنها را در زمره کفّار به شمار آورده است. (2)

6. قاضی ابن برّاج (481 ه. ق)؛ در «جواهر الفقه» تصریح به تنزیه خداوند از جسم ولوازم آن کرده است.(3)

7. قطب راوندی (573 ه. ق)؛ در کتاب «فقه القرآن» فتوا به عدم صحت نماز در پوست حیوانی داده که مجسِّم آن را ذبح کرده وانتفاع به آن را نیز جایز نمی‌داند.(4) ودر جای دیگر نیز می‌گوید: تجسیم از مذاهب فاسد است(5)

8. شیخ طبرسی (قرن ششم هجری قمری)؛ در «تفسیر مجمع البیان» قائل به عدم جواز خوردن ذبیحه کسی شده که معتقد به تجسیم است.(6)

9. علامه حلّی/ (726 ه. ق)؛ در کتاب «منتهی المطلب» فتوا به نجاست نیم‌خورده مجسِّمه داده است وآنها ومشبِّهه را در حکم نواصب وغلات دانسته وحکم به کفر همه آنها داده است. (7)«7»

10. ابن فهد حلّی (841 ه. ق)؛ در کتاب «الرسائل العشر»

1- التبیان، ج 3، صص 429 و 430.
2- المبسوط، ج 1، ص 14.
3- جواهر الفقه، ص 245.
4- فقه القرآن، ج 1، ص 97؛ ج 2، ص 270.
5- همان، ج 1، ص 123.
6- مجمع البیان، ج 3، ص 271.
7- منتهی المطلب، ج 1، ص 161.