راهکارهای عملی یاد حضرت بقیه اللَّه الاعظم علیه السلام صفحه 3

جهت دوم: اینکه خداوند عالمیان همان طور که یاد خودش را از ما خواسته است، یاد اولیای خویش و خوبان درگاهش را هم از ما خواسته است:

«وَاذْکُرْ عَبْدَنا أَیوبَ»؛(1) «یاد کن بنده ما ایوب را».

«وَاذْکُرْ عِبادَنا إِبْرَاهِیمَ وَإِسْحاقَ وَیعْقُوبَ»؛(2) «بندگان ما را، ابراهیم و اسحاق و یعقوب را یاد کن».

خود انبیاء هم که دائماً در ذکر و یاد خدا بودند، یاد ولی خدا و خوبان درگاه الهی را نیز، یاد خدا می دانستند و همواره بر آن یاد، اصرار می کردند. در جریان یعقوب علیه السلام که دائماً یاد یوسف علیه السلام را زنده نگه داشته بود و زبانش به یوسف یوسف، زمزمه داشت، توبیخ پسران را می بینیم:

«قالُوا تاللَّهِ تَفْتَؤُا تَذْکُرُ یوسُفَ حَتَّی تَکُونَ حَرَضاً أَوْ تَکُونَ مِنَ الْهالِکِینَ»؛(3) «گفتند: به خدا تو آنقدر یاد یوسف می کنی تا در آستانه مرگ قرار گیری، یا هلاک گردی!»

جهت سوم: اینکه خداوند همان طور که ذکر خویش و خوبانش را واجب کرده و امر فرموده، بر ذکر نعمت هم تأکید دارد:

«وَاذْکُرُوا نِعْمَهَ اللَّهِ عَلَیکُمْ»؛(4) «نعمت های خدا را بر خودتان یاد کنید».

بعد هم اشاره ای می کند که این نعمت، نان و پنیر و سبزی و ... نیست؛ بلکه باید افق دید را بالا برد و از چیزهای زمینی فاصله گرفت.

1- 4. سوره ص، آیه 41.
2- 5. سوره ص، آیه 45.
3- 6. سوره یوسف، آیه 85.
4- 7. سوره بقره، آیه 231.