راهکارهای عملی یاد حضرت بقیه اللَّه الاعظم علیه السلام صفحه 72

1- 119. زیارت آل یس، مفاتیح الجنان.

2- 120. دعای ندبه، مفاتیح الجنان.

3- 121. بحارالانوار، ج 53، ص 11.

است که چهره ای خشن از امام مهر و مهربانی برای جوانان ما ترسیم کند تا همه از او فراری باشند و ظهورش را نخواهند.

در حالی که در واقع، هیچ کس در عالَم به مهربانی فرزند زهراعلیها السلام نمی رسد.

آیت اللَّه مشکینی و حجه الاسلام ری شهری جریان تشرف آیت اللَّه العظمی بهاء الدینی را این گونه بیان می کنند:

آقا امام زمان علیه السلام از یکی از درهای اتاق وارد می شوند و سلام پر مهر و محبتی به ایشان می کنند که آقای بهاء الدینی می فرمودند: سلامی با این محتوا تاکنون نشنیده بودم. بعد هم فرمودند: «60 سال است در انتظار این معنی بودم». نگارنده این جریان را از دیگر شاگردان آیت اللَّه بهاء الدینی نیز شنیده ام.(1)

در جریان حاج علی بغدادی این عطوفت و مهربانی بیشتر جلوه می کند و حضرت ایشان را در آغوش گرفته و به گرمی می فشارند.

«... چون ثلث از راه را تقریباً طی کردم، سید جلیلی را دیدم که از طرف بغداد رو به من می آید. چون نزدیک شد، سلام کرد و دست های خود را گشود برای مصافحه و معانقه و فرمود: «اهلاً و سهلاً» و مرا در بغل گرفت و معانقه کردیم و هر دو یکدیگر را بوسیدیم و بر سر، عمامه سبز روشنی داشت و بر رخسار مبارکش خال سیاه بزرگی بود...».(2)