توسل و رابطه آن با توحید صفحه 21

أو صالح؛ کسی نباید در جواز آن شک کند، زیرا جاه همان ذات کسی نیست که به او توسل شده، بلکه مکانت و مرتبه او نزد خداوند است و این، حاصل و خلاصه اعمال صالح او است.

خداوند متعال در مورد حضرت موسی می‌فرماید: «وَ کانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِیهاً» (1)

و نزد خدا آبرومند بود ...».

- قسطلانی می‌گوید: «بر زائر رسول خدا سزاوار است که زیاد دعا و تضرّع و استغاثه، طلب شفاعت و توسل به ذات پاک رسول خدا صلی الله علیه و آله نماید ...». (2)

- زرقانی در شرح آن می‌گوید: «... باید به پیامبر توسل جست، زیرا توسل به آن حضرت سبب فروریختن کوه‌های گناهان است ...».

- ابن الحاج ابو عبیدالّله عبدری مالکی می‌گوید:

«... مرده‌ای که به زیارتش می‌رویم اگر از کسانی باشد که امید برکت از او می‌رود، باید به او توسل جست و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در رأس آنها است ...». (3)

- حسن بن علی سقاف شافعی می‌گوید: «توسل، استغاثه و طلب شفاعت از بزرگ مردم (محمد پیامبر و چراغ تاریکی‌ها) از امور مستحبی است که بر آن تأکید فراوان شده است، به ویژه هنگام گرفتاری‌ها.

1- 1 احزاب: 69.
2- 2 البدعة فی مفهومها الاسلامی، ص 45.
3- 3 المدخل، ج 1، ص 254.