توسل و رابطه آن با توحید صفحه 22

و سیره علمای اهل عمل و اولیای اهل عبادت، بزرگان محدثین و امامان سلف بر این بوده است».

- نووی در برخی از کتاب هایش قائل به استحباب توسل شده است. (1)

- غماری در مقدمه کتابش می‌نویسد: «استحباب توسل در مذهب شافعی و دیگران (حنبلی، حنفی، مالکی)، شایسته شمرده شده است ... (2)

- ابن حجر مکّی از اشعار شافعی این دو بیت را که بر توسل شافعی به اهل بیت پیامبر دلالت دارد نقل می‌کند:

آل نبیّ ذریعتی و هم الیه وسیلتی

أرجو بهم أعطوا غداً بیدی الیمین صحیفتی (3)

- زینی دحلان می‌گوید: «هرکس ذکرهای پیشینیان و دعاها و اوراد آنان را دنبال کند در آنها مقدار زیادی از توسل به ذوات مقدسه می یابد. و کسی بر آنان ایراد نگرفت، تا این که این منکران (وهابیان) آمدند. و اگر قرار باشد که نمونه‌های توسل را جمع کنیم کتابی عظیم می‌شود ...». (4)

علامه امینی در توجیه توسل می‌فرماید: «توسل بیش از

1- 1 حاشیه الایضاح علی المناسک، ص 450 و 498؛ شرح المهذّب المجموع ج 8، ص 274؛ شرح الاذکار، باب اذکار الحجّ، ص 307.
2- 2 غماری، مقدمه ارغام المبتدع الغبیّ بجواز التوسل بالنبّی.
3- 3 صواعق المحرقة، ص 18.
4- 4 زینی دحلان، الدرر السنیة، ص 31.