توسل و رابطه آن با توحید صفحه 29

وسیله قرار ده و بگو: «الّلهم انّی أسألک و أتوجه الیک بنبیّک محمّد صلّی الّله علیه وآله و سلّم نبیّ الرحمة، یا محمّد انّی أتوجّه بک الی ربّی فتقضی لی حاجتی»، آن گاه حاجت خود را به یاد آور. عثمان بن حنیف می‌گوید: شخص یاد شده آن اعمال را انجام داد، آن گاه به سوی خانه عثمان روان شد، فوراً دربان آمد و او را نزد عثمان بن عفان برد، عثمان نیز او را احترام شایانی کرد. سپس حاجتش را به طور کامل بر آورد و به او گفت: من همین الآن به یاد حاجت تو افتادم و هرگاه بعد از این، از ما حاجتی خواستی نزد ما بیا ... آن گاه عثمان ابن حنیف گفت: این دستور از من نبود، بلکه روزی خدمت پیامبر بودم که نابینایی نزد حضرت آمد و از کوری چشم خود شکایت نمود. حضرت ابتدا پیشنهاد کرد که صبر کند ولی او نپذیرفت. سپس به او همین دستور را داد و آن شخص نیز بعد از ادای آن بینا شد و به مقصود خود رسید.

این‌حدیث را جماعت کثیری از اهل‌سنّت نقل کرده‌اند؛ نظیر: حاکم نیشابوری، (1) ابن عبدالبر، (2) ابونعیم اصفهانی، (3) ذهبی، (4) حافظ هیثمی، (5) متقی هندی (6) و دیگران.

1- 1. المستدرک علی الصحیحین، ج 3، ص 108
2- 2. الاصابه، ج 4، ص 382
3- 3. حلیة الاولیاة، ج 3، ص 121
4- 4. سیر اعلام النبلاء، ج 2، ص 118، رقم 7
5- 5. مجمع الزوائد، ج 9، ص 256
6- 6. کنزالعمال، ج 13، ص 636، ج 8، 376