- توسل و رابطه آن با توحید 1
- توسل چیست و رابطه آن با توحید چگونه است؟ 2
- واسطهها در عالم تکوین و تشریع 7
- توسل از نگاه علما و دانشمندان شیعه و اهلسنّت 15
- نظر علمای دیوبند هند 16
- گفتار برخی دیگر از علمای اهلسنّت 20
- توسل به دعای پیامبر (ص) در حیات برزخی 23
- دلیل بر جواز و مشروعیت توسل 26
- منع از توسل، از بدعتهای امویان 31
- پرسشهایی از منکران توسل 33
جلو میرود گرفتاری های روحی، معنوی و مادی بیشتر میشود و ضرورت ارتباط با معنویت بیشتر احساس میگردد بدین جهت مسأله توسل جایگاه خاصی در بین مردم داشته و دارد. این پناهگاه بر اساس عقیده و باور اشخاص متفاوت است گاه پناهگاه خود را یک انسان و گاه یک بت یا طاغوت قرار میدهد و گاه به خدای لایزال پناهنده میگردد و ذات اقدسِ او را ملجأ خویش بر میگزیند. روشن است که عقلای عالم کسی را به عنوان پناهگاه خود بر میگزینند که قدرت و توانایی داشته باشد. زیرا موجود ضعیفی که به خود نمیتواند سودی برساند، چگونه میتواند مشکلگشای دیگران باشد. و از سویی تمام انسانها در یک حد و مساوی میباشند جز کسانی که خدای بزرگ به آنان توانایی بخشیده است و روشن است که خدای بزرگ در اثر عبادت و بندگی خالصانه برخی از افراد را به مقامی میرساند که میتوانند با اجازه و افاضه الهی راه گشای مشکلات مادی و معنوی مردم باشند. این گونه افراد و موجودات را خداوند واسطه بین خود و خلق قرار میدهد، گاه آنان را مبعوث میکند و رسالت تبلیغ را به عهده آنان قرار میدهد تا در پرتو عنایت ربانی و وحی الهی راه گشای انسانها در ظلمتها و تاریکیها باشند، گاه آنان را واسطه طلب آمرزش و قرب خودش میداند. روشن است که هیچ کس شایستگی این دو مقام را ندارد، مگر کسانی که به مقام معنوی والایی دست یافته باشند در قرآن میفرماید: «وَ مِنَ