- توسل و رابطه آن با توحید 1
- توسل چیست و رابطه آن با توحید چگونه است؟ 2
- واسطهها در عالم تکوین و تشریع 7
- توسل از نگاه علما و دانشمندان شیعه و اهلسنّت 15
- نظر علمای دیوبند هند 16
- گفتار برخی دیگر از علمای اهلسنّت 20
- توسل به دعای پیامبر (ص) در حیات برزخی 23
- دلیل بر جواز و مشروعیت توسل 26
- منع از توسل، از بدعتهای امویان 31
- پرسشهایی از منکران توسل 33
ضروری میباشد، خدای متعال نمیتواند به صورت فیزیکی و به صورت مستقیم بین مردم حکم نماید بلکه فردیاافرادی را با شرایط ویژه که یکی از آن شرایط برخورداری از مقام محمود است معرفی میفرماید تا خلیفه و جانشین او باشد و دستورات را از خدا گرفته و حاکمیت الهی را اعمال نماید. چنان که ولایت، اطاعت و فرمانبری نیز چنین است پس اعتقاد به حکومت خلیفه خدا که واسطه بین مردم و خدا باشد ضروری است و این دیدگاه توحید صحیح میباشد نه مانند خوارج که گفتند ما هیچ حاکمی را قبول نداریم و حاکم فقط خداست.
چنان که با تمسک به آیه: «إِنِ الْحُکْمُ إِلَّا لِلَّهِ» (1)
میگفتند ما واسطه در حکومت بین خدا و خلق نداریم حضرت علی علیه السلام فرمود: «کَلِمَةُ حَقٍّ یُرَادُ بِهَا بَاطِلٌ» (2)
سخن حقی است که برداشت باطل کردهاند. و این استفاده و برداشت غلط میباشد زیرا خدا به صورت مستقیم نمیتواند بین مردم حاکمیت داشته باشد جز با انتخاب خلیفه شایسته. شاید بتوان گفت که نخستین انحراف در توحید بهوسیله خوارج بوجود آمد. در صورتی که توحید صحیح آن است که واسطههایی که خداوند قرار داده بپذیریم نه آن که نفی کنیم. خدای بزرگ در قرآن اطاعت از خود را عبادت دانسته است و هرکس را که از غیر خدا اطاعت و پیروی کند مشرک میداند. چنانکه میفرماید:
1- 1. انعام: 57
2- 2. نهج البلاغة: خطبه 40