کاوش هایی پیرامون ولایت صفحه 106

سه نقشه آنان را یادآور شده و می فرماید:

(وَ اِذْ یَمْکُرُ بِکَ الَّذینَ کَفَرُوا لِیُثْبِتُوکَ أَوْ یَقْتُلُوکَ أَوْ یُخْرِجُوکَ وَ یَمْکُرُونَ وَ یَمْکُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَیْرُ الْماکِرین)(1)

«به یاد آور هنگامی را که کافران بر ضد تو از در مکر وارد شده و تصمیم می گرفتند که تو را زندانی کنند یا بکشند یا تبعید نمایند. آنان از در حیله وارد می شوند و خداوند از همه چاره جوتر است».

سران قریش نظر دادند که از هر قبیله فردی انتخاب گردد و تمام این افراد نیمه شب وارد خانه محمد (صلی الله علیه وآله) شوند و او را قطعه قطعه کنند تا از این طریق جامعه شرک از تبلیغات او آسوده شوند و خون او در میان قبایل عرب، پخش گردد تا خاندان هاشم را یارای جنگ با تمام قبایلی که در ریختن خون وی شرکت کرده بودند، نباشد. فرشته وحی پیامبر را از نقشه شوم مشرکان آگاه ساخت و دستور الهی را ابلاغ کرد که هرچه زودتر سرزمین مکه را به عزم یثرب ترک کند.

تیرگی شب فرا رسید و مکه و محیط خانه پیامبر در پوشش تاریکی شب فرو رفت. مأموران مسلح قریش، آماده حرکت شده و تک تک به سوی خانه رسول خدا روی آوردند. اکنون پیامبر باید از شیوه غافلگیری پیروی کند و خانه را ترک نماید و چنین وانمود کند که در خانه بوده و در بستر خود آرمیده است و تا نیمه شب که وقت حمله به خانه او است، خود را از محیط مکه خارج سازد و به نقطه نامعلومی پناه برد. برای اجرای چنین نقشه ای لازم است که فرد جانبازی در بستر او بخوابد و برد سبز پیامبر را به خود پیچد تا افرادی که نقشه قتل او را کشیده اند، تصور نمایند که او هنوز خانه را ترک نگفته است و درنتیجه افکار آنان، فقط متوجه خانه او شود و از عبور و مرور افراد در کوچه و بیرون مکه، جلوگیری به عمل نیاورند. اکنون کیست که0.