کاوش هایی پیرامون ولایت صفحه 177

غیب هستی». هرگاه مقصود نفی مطلق علم از ذاتی و عرضی، محدود و غیرمحدود باشد، گفتن (لا عِلْمَ لَنا) صحیح نیست، زیرا مسلماً حضرت موسی از پاسخ های فرعون و قوم خود و حضرت محمد در اعراض و روگردانی قریش و مشرکان عرب به روشنی آگاه بودند; مع الوصف می گویند (لا عِلْمَ لَنا); در این صورت این جمله گواه روشن بر این می باشد که مقصود همان است که گفتیم; یعنی آگاهی ما از همه چیز حتی از پاسخ امت های خویش بسیار محدود و در برابر علم بی نهایت تو ناچیز است و دانای واقعی که به راستی باید گفت دانا است تویی، و تویی علام الغیوب که علم تو عین ذات و از درون ذات تو می جوشد و هیچ نوع قید و بند و حد و مرزی بر آن نیست و با داشتن چنین علم بی نهایت چگونه شایسته است که ما از پاسخ امت های خود تو را آگاه سازیم و اگر چیزی می دانیم، آن نیز از پرتو وجود تو و عنایات بی پایان تو است.