کاوش هایی پیرامون ولایت صفحه 178

درس پانزدهم: مقصود از آیاتی که علم غیب را از پیامبر نفی می کند، چیست؟

اشاره

در قرآن مجید پیرامون مسأله علم و غیب، آیاتی وارد شده است که با صراحت کامل آگاهی از غیب را از پیامبر نفی می کنند و این آیات عبارتند از:

(قُلْ ما کُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ وَ ما أَدْری ما یُفْعَلُ بی وَ لا بِکُمْ اِنْ أَتَّبِعُ اِلاَّ ما یُوحی اِلَیَّ وَ ما أَنَا اِلاَّ نَذیرٌ مُبین)(1)

«رفتار و گفتار من در میان پیامبران بدعت و بی سابقه نیست. من نمی دانم که برای من و شما چه می شود. من فقط از وحی پیروی می کنم و بیم دهنده روشنی بیش نیستم».

(قُلْ لا أَمْلِکُ لِنَفْسی نَفْعاً وَ لا ضَرا اِلاَّ ما شاءَ اللَّهُ وَ لَوْ کُنْتُ أَعْلَمُ الْغَیْبَ لاَسْتَکْثَرْتُ مِنَ الْخَیْرِ وَ ما مَسَّنِیَ السُّوءُ اِنْ أَنَا اِلاَّ نَذیرٌ وَ بَشیرٌ لِقَوْم یُؤْمِنُون)(2)8.