کاوش هایی پیرامون ولایت صفحه 179

«من مالک سود و زیان چیزی نیستم، جز آنچه را که خدا بخواهد. اگر از غیب آگاه بودم، خیر فراوانی گرد می آوردم. من بیم دهنده و بشارت دهنده ای برای گروه باایمان بیش نیستم».

(قُلْ لا أَقُولُ لَکُمْ عِنْدی خَزائِنُ اللَّهِ وَ لا أَعْلَمُ الْغَیْبَ وَ لا أَقُولُ لَکُمْ اِنِّی مَلَکٌ اِنْ أَتَّبِعُ اِلاَّ ما یُوحی اِلَی)(1)

«من نمی گویم که خزینه های خدا پیش من است و نه می گویم که از غیب آگاهم و نه می گویم که فرشته ام. من فقط از آنچه که برای من وحی می شود، پیروی می نمایم».

(وَ یَقُولُونَ لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیْهِ آیَه مِنْ رَبِّهِ فَقُلْ اِنَّمَا الْغَیْبُ لِلَّهِ فَانْتَظِرُوا اِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرین)(2)

«می گویند که چرا معجزه ای بر او نازل نمی گردد. بگو غیب همگی در اختیار خدا است، در انتظار باشید، من نیز از منتظران هستم».

***

گاهی دیده می شود که برخی از آیات دیگر قرآن چشم پوشیده و به وسیله این آیات هر نوع آگاهی از غیب را از پیامبر نفی کرده و این آیات را بر عدم علم پیامبر بر غیب دانسته اند.

استدلال کنندگان در مفاد آیات و هدف آنها دقت کافی نکرده و لذا چنین نتیجه گرفته اند که پیامبر به هیچ نحو از غیب آگاه نیست.

ولی اگر ماقبل و مابعد آیات را در نظر می گرفتند و همچنین اگر به آیات دیگری که می توانند علت این سبب ها و نفی ها را روشن سازند، توجه می کردند،20