- مقدمه 1
- شخصیت خاندان رسالت 3
- اشاره 7
- اشاره 13
- آیات مربوط به شفاعت چند گروهند 14
- پاسخ به یک پرسش 33
- بیانی از استاد علاّمه طباطبایی در پاسخ همان سؤال 35
- شفاعت های منفی و مثبت 37
- شفاعت های مردود 37
- شفاعت های مثبت 38
- اشاره 45
- اشاره 46
- آیه مودت در قربی 48
- سؤال یکم 55
- اشاره 55
- پاسخ 56
- پاسخ : 58
- سؤال دوم 58
- پاسخ 59
- سؤال سوم 59
- سؤال چهارم 65
- پاسخ 66
- پاسخ 72
- سؤال پنجم 72
- اشاره 72
- مفاد آیه 77
- سؤال ششم 78
- سؤال هفتم 83
- سؤال هشتم 86
- اشاره 90
- پرسش نخست: 91
- پرسش هایی پیرامون آیه 91
- سؤال دوم 97
- سؤال سوم 98
- سؤال چهارم 100
- اشاره 104
- یورش به خانه وحی 108
- جنایتکار عصر بنی امیه 110
- تعصب های ناروا 112
- پاسخ 113
- اشاره 120
- هیئت نمایندگی نجران در مدینه 124
- نمایندگان نجران با پیامبر مذاکره می کنند 127
- هیئت نمایندگی نجران از مباهله منصرف می شوند 131
- صورت صلحنامه ای که به امضای طرفین رسید 132
- بزرگ ترین سند فضیلت 133
- در پایان از تذکر چند نکته ناگزیریم: 134
- اشاره 141
- اشاره 142
- الهام و الکسیس کارل 147
- شهود و فلسفه برکسن 151
- غرور بیجا 151
- اشاره 153
- 1. وجود وحی در حیوانات 154
- 3. الهام به افراد 155
- 2. خواب های راستین 155
- 4. ارتباط با ارواح 156
- 5. روشن بینی و تله پاتی 157
- اشاره 159
- آیات گروه نخست 160
- پاسخ چند پرسش یا اعتراض 163
- اعتراض نخست 164
- این پندار از جهاتی مردود است 165
- سؤال دوم 169
- پاسخ 169
- سؤال سوم 171
- اشاره 178
- هدف آیه نخست 180
- تشریح آیه دوم 182
- تحلیل معنی آیه سوم 184
- تحلیل معنی آیه چهارم 185
- 1. آگاهی حضرت آدم از غیب 187
- اشاره 187
- 2. آگاهی های غیبی حضرت نوح 190
- 3. خبرهای غیبی یعقوب 192
- 4. خبرهای غیبی حضرت یوسف 194
- 6. خبرهای غیبی همسفر موسی 199
- 7. به مادر موسی الهام می شود 201
- 9. ابراهیم از آینده قوم لوط آگاه می گردد 204
- 10. آگاهی پیامبر اسلام از غیب 205
- 1. گنج های کسری را تصرف می کنید 209
- 3. علی جان! شقی ترین افراد تو را می کشد 210
- 4. ابی ذر تنها می میرد 211
- 5. عمار را گروه ستمگر می کشد 212
- 6. بر شتری سوار می شوی و با علی نبرد می کنی 213
- 7. علی، تو با گروه سه گانه نبرد می کنی 213
- 8. شیرویه خسرو را کشت 214
- 9. زبیر تو با علی ظالمانه می جنگی 214
- 10. دوازده نفر از آیین اسلام سرپرستی می کنند 215
- 11. بنی امیه بر جان و مال و دین مردم مسلط می شوند 216
- 1. شهر بصره غرق می شود 218
- اشاره 218
- 2. معاویه بر سرزمین عراق مسلط می گردد 219
- 3. ده نفر از خوارج جان به سلامت نمی برند و از یارانم ده نفر کشته نمی شود 220
- 5. اگر خوارج نبرد کنند، کشته می شوند 221
- 7. مروان بن حکم حکومت بسیار کوتاهی خواهد داشت 222
- 8. زنجی ها بر بصره مسلط می گردند 223
- 11. خدا انتقام خود را می کشد 225
- 12. زخمی ها از روی کشته ها راه می روند 226
- 14. در اینجا فرزندم حسین کشته می شود 227
دعوت مردم به اعتقاد به رستاخیز و سرای دیگر و توجه دادن آنها به زندگانی اقوام پیشین و مانند اینها، غالباً مکی است و محیط مکه جز برای طرح این مباحث، برای چیز دیگری آمادگی نداشت.
همچنان که آیات مربوط به احکام فقهی و جهاد با دشمن و رد عقاید یهود و نصاری و مانند اینها مدنی است.
امروز دانشمندان از این روش بهتر توانسته اند آیات مکی را از مدنی جدا نموده، نتایج درخشانی به دست آورند.
هر گاه ملاک در تشخیص مکی از مدنی این باشد، دقت در مضمون آیه ایجاب می کند که آیه «مودت در قربی» را مدنی بدانیم، زیرا شرایط مکه ایجاب نمی کرد که پیامبر با آنان با چنین لحنی سخن بگوید، زیرا در مکه کسی به او ایمان نیاورده بود و اکثریت قابل ملاحظه با او از در عداوت در آمده و از دشمنان سرسخت او بودند و آن گروه کمی هم که به وی ایمان داشتند، آن چنان مخفی و دربدر بودند که جای این نوع سخن گفتن با آنها نبود.
آیا صحیح است که فرد بلیغی به گروهی که هنوز به او ایمان نیاورده اند بگوید «من از شما اجر و پاداشی نمی خواهم جز مودت در قربی را»؟ زیرا در این موقع طرف مقابل می گوید ما هنوز رسالت تو را نپذیرفتیم که از ما در برابر آن مودت در قربی بخواهی. این نوع سخن گفتن با گروهی مناسب است که کار انسان را پذیرفته اند، نه با افرادی که هنوز کار او را قبول نکرده و دعوت او را خدمتی تلقی ننموده اند.
2. راه دیگر این است که از طریق روایات و احادیث و نصوص علما و دانشمندان، آیات مکی را از مدنی جدا کنیم.
اگر میزان در تشخیص مکی از مدنی این باشد، مفسران اسلامی بالاخص کسانی که پیرامون محل نزول آیات کتاب های ارزنده ای نوشته اند می گویند سوره